Adformatie

reageer (6)

Blijkbaar ziet de DPC met weinig vertrouwen het kort geding van eind september tegemoet. Is de conclusie dan te kort door de bocht dat men toch steken heeft laten vallen?

frank, donderdag 9 september 2010, 20:45

“nogmaals kijken naar de uitgevoerde beoordeling” Zo de wind waait, waait mijn jasje. Openbare aanbestedingen zijn een farce. De schijnzekerheid voor incomptetente ambtenaren. Te manipuleren naar eigen inzicht en daarmee een ongewenste barierre voor eerlijke concurrentie.

Frank, vrijdag 10 september 2010, 10:57

En zelfs al werkt het en gaat de gunning uiteindelijk toch (weer) naar OMD, dan zal het geen basis zijn voor goede samenwerking tussen RVD en OMD. Altijd jammer als dit soort dingen gebeuren.

Annemarie Stel, vrijdag 10 september 2010, 13:24

Als je na zoveel jaar van elkaar af wilt, kan niemand daar bezwaar tegen inbrengen. Maar als je wel wordt uitgenodigd voor de pitch en je levert vervolgens de beste prestatie, dan moet je niet door manipulatief gedrag van ambtenaren aan de kant worden gezet. Is ook mij overkomen en ik vind het terecht dat OMD een kort geding heeft aangespannen. Dat de RVD nu de keutel intrekt, zegt voldoende..

Bert, vrijdag 10 september 2010, 14:35

Geestig. Geeft aan dat het strategisch voordeel wat GroupM zou hebben niets substantieel is. Immers, de DTC zag aankomen dat ze dit niet konden verdedigen/aantonen. Foutje bedankt! Hulde voor OMD om dit te bestrijden en de DTC moet nu met de billen bloot. Ondoorzichtige handel dus en een leerpunt voor de toekomst: check altijd de uitkomst grondig. Tot slot: ook goed voor de marktverhoudingen onder de bureaus want GroupM wordt anders wel erg groot… is overigens wachten tot daar de eerste klanten weer weg gaan omdat er een moloch dreigt te ontstaan. Heerlijk die cyclische bewegingen. Some things never change.

kees, vrijdag 10 september 2010, 17:08

Ik ben het helemaal eens met Frank in zijn tweede reactie. Een farce is het. Niet alleen trouwens op het gebied van communicatie maar ook op andere gebieden zoals energie. Het maskeert incompetentie bij opdrachtgevers en dwingt ze amper tot keuzes. Daar komst bij dat als je het trucje kent van het schrijven van een aanbesteding je een veel te grote voorsprong krijgt. Dat daarna in de verplichte verbintenis tussen opdrachtgever en leverancier alles mogelijk is wat niet in de tender zat is triest en staat haaks op de uitgangspunten van tenders. Als niet betrokkene in dit traject ben ik dan ook bang dat er media deals zijn voorgespiegeld aan de DTC die never nooit waargemaakt gaan worden. Maar ja als eenmaal de contracten zijn getekend gaan de opdrachtgevers die mee hebben gedaan aan de tender natuurlijk niet meer hardop klagen.

Chris, vrijdag 10 september 2010, 17:41