Adformatie

reageer (30)

Zou het kunnen zijn dat ze ook meer twijfelen aan het bureau.

Jan Peter van Doorn, donderdag 26 januari 2012, 15:26

Hi Jan Peter. Dit is toch geweldig. Wollen Sie Den Totalen Arroganz?

Lex Montanus, donderdag 26 januari 2012, 19:42

Twijfel is niet erg. Onzekerheid ook niet. Soms kost het gewoon tijd om antwoorden te vinden.

sikko gekema, donderdag 26 januari 2012, 22:17

Van de Ridder stelt zich juist kwetsbaar op door een ervaring te delen die een teken van deze tijd lijkt te zijn. Dat vind ik moedig. Niet arrogant. Van Doorn, Montanus en Ge(r)kema wekken de indruk dat het gebrek aan besluitvaardigheid bij adverteerders hen niet raakt c.q. aan hen voorbijgaat. Dat is mogelijk, maar ik ben benieuwd of er meer reclamemakers zijn die herkennen wat Van de Ridder ervaart.

Roderick Mirande, donderdag 26 januari 2012, 22:59

Inderdaad. Het enige dat ik zeg is dat MENSEN in het algemeen in deze economische tijden onzeker zijn, en dus langer over besluiten doen.
En ja, adverteerders zijn ook mensen. En in marketing loop je daar tegenaan, net als in andere branches (praat maar eens met een grote fabrikant of een architect die opdrachten probeert binnen te halen). Ben benieuwd of er veel mensen zijn die beweren dat ze daar in deze tijd niet meer van merken dan normaal…

Edward van de Ridder, donderdag 26 januari 2012, 23:40

Kan mij nauwelijks voorstellen dat er iemand geen last van heeft. Gebrek aan besluitvaardigheid ken ik bij mijzelf ook wel eens. Dus ik herken mij wel degelijk.

sikko gerkema, vrijdag 27 januari 2012, 9:22

ben benieuwd voor wie deze sneer bedoeld is.

Paul Schuijt, vrijdag 27 januari 2012, 10:16

Het zinnetje: zoeken bevestiging bij hun superieuren (alsof die zeker zijn, trouwens), vind ik helemaal niet zo kwetsbaar.

Jan Peter van Doorn, vrijdag 27 januari 2012, 10:35

Luidt het gezegde niet: waar gedacht wordt, wordt getwijfeld? Dus ieder mens, ook een adverteerder, heeft recht op zijn twijfels en hoeft niet overal onmiddellijk over van alles te beslissen.

Lex Montanus, vrijdag 27 januari 2012, 10:35

Besluiteloosheid alom zou ik willen zeggen. Dit zijn niet de tijden om eens lekker voor trial&error;te gaan. Dat is niet alleen in ons vak.
Maar economie is niet grootste reden denk ik. Het grote aanbod dat marketeers ter beschikking staat zorgt voor keuzestress en dat zouden juist bureaus weg moeten kunnen nemen. Met de klant de rust nemen om heel realistisch naar doelstellingen en budget te kijken. En niet bang zijn voor het feit dat je niet alle antwoorden hebt. Je bureau is groter dan je pand. Zoek dus die samenwerking! Cooperation is the new competition (red. Alex Bogusky). Ik geloof daar heilig in. Maar dat weten ze bij Noise ook… ;)

Rob - SuperRebel.com, vrijdag 27 januari 2012, 11:22

Besluiteloosheid alom zou ik willen zeggen. Dit zijn niet de tijden om eens lekker voor trial&error;te gaan. Maar dat is niet alleen in ons vak.
Economie is niet enige reden denk ik. Het grote aanbod dat marketeers ter beschikking staat zorgt voor keuzestress. One shot, one opportunity! En dan is het geld op. Bureaus zouden juist die stress weg moeten kunnen nemen. De klant rust te bieden door heel realistisch naar doelstellingen en budget te kijken. En niet bang zijn voor het feit dat je niet alle antwoorden hebt. Je bureau is groter dan je pand. Zoek dus die samenwerking! Cooperation is the new competition (red. Alex Bogusky). Ik geloof daar heilig in. Maar dat weten ze bij Noise ook… ;)

Rob - SuperRebel.com, vrijdag 27 januari 2012, 11:33

Ach, is er iets veranderd dan, in de perceptie van bureaumensen is het toch aktijd zo geweest?

Jan Groothuis, vrijdag 27 januari 2012, 12:00

Ik vind dat hij nog netjes omschrijft: ze zoeken bevestiging bij hun superieuren.... Mensen zijn bang om op hun spreekwoordeljke bek te gaan (excuses voor het taalgebruik) , dus beslissen niets zelf meer. Veel moet dus over tal van schijven voordat een def. GO wordt gegeven. Het is dus geen besluiteloosheid maar indekken van de eigen positie.

Peter, vrijdag 27 januari 2012, 12:27

Ik vind het maar een wereldvreemd verhaal. Is Edward de Ridder wellicht vergeten dat hij voor de adverteerders werkt en de adverteerders niet voor hem. ”Uit wiens hand men eet, wiens woord men predikt”. Ga dus niet op de stoel van je opdrachtgevers zitten, daar houden ze niet van.

Koos de Zeeuw, vrijdag 27 januari 2012, 14:13

Edward heeft gelijk en drukt zich nog voorzichtig uit. Er wordt weinig spontaan besloten en er is veel twijfel. Dat hoeft op zich niet erg te zijn, maar is vaak kostenverhogend en dat is in deze tijd van besparingen natuurlijk wel een probleem. De consequenties daarvan moeten door de twijfelaar gedragen worden, maar meestal worden die niet (volledig) geaccepteerd. Bij de discussie daarover wordt er veel minder getwijfeld, omdat het budget geen extra kosten toelaat.

Paul Blok, vrijdag 27 januari 2012, 15:42

@paul blok en edward: hear hear

tirzah laan, vrijdag 27 januari 2012, 16:37

Dag Paul. Bij een behoorlijk winstgericht bureau is dat natuurlijk een juist standpunt. Voor iedere handeling of uitstel van handelen moet betaald worden. Maar dat is - in tegenstelling tot wat jij stelt - in deze tijd van onzekerheid en besparingen geen probleem, maar realiteit. Een beetje empathie richting de klant is soms wel op zijn plaats. In de vette jaren ben jij toch ook op je wenken bediend.

Lex Montanus, vrijdag 27 januari 2012, 17:33

@lex montanus: dat was ‘waar getwijfeld wordt, wordt nagedacht’. Twijfelen kan iets moois hebben. Waarom iets al heel zeker weten als de deadline nog ver weg is? Je wilt nog niet kiezen uit de verschillende opties, maar zou dat eventueel al wel kunnen. Besluiteloosheid is iets anders. Dat is ondermijnend voor elk proces.

Wim Ubachs, vrijdag 27 januari 2012, 18:54

@Wim. Beweer ik iets anders? Ik stel dat iemand niet overal onmiddellijk over van alles hoeft te beslissen. Dat is iets anders dan besluiteloosheid.

Lex Montanus, vrijdag 27 januari 2012, 20:03

@lex. Nee, we zijn het ook eens. Ik richtte het woord even alleen tot jou vanwege die zin. De rest was algemeen bedoeld. Sorry voor de onduidelijkheid.

Wim Ubachs, vrijdag 27 januari 2012, 21:25

Mbt tot wie is de baas, de opdrachtgever of de opdracht aannemer het volgende nog. Door sommigen verguisd, door sommigen is de lastpost lekker vergeten maar door mij nog steeds gezien als HET genie van copywritend Nederland, helaas te groot voor Nederland intussen!, adviseer ik u om (alvorens in uw spiegel) eens te kijken op een door mij heden aangetroffen column op Facebook. Copywriter Martin Mol, geliefd of gehaat een tussenweg is er blijkbaar niet, geeft daar in blijk van zijn bijzonder intelligente kijk op het vak van copywriter en op alle onzin die daar om heen door allerlij randfiguren (in zijn taalgebruik: randdebielen) uitgebraakt wordt. Ik wens u veel lol of juist niet met “The SEO copywriter is not okay!” Allemaal nu vlug naar http://www.facebook.com/note.php?note_id=254184544617778 Ik verneem uw vernietigende commentaren nog wel, de enkele frisse zijn overigens ook welkom. Hoogachtend, Koos de Zeeuw. U weet wel die van “Geen heden zonder goede zeden”.

Koos de Zeeuw, vrijdag 27 januari 2012, 22:53

Gezonde twijfel of ongezonde twijfel. Feit is dat campagnes er de laatste jaren niet beter op zijn geworden. Dus de besluitenloosheid/twijfel heeft in ieder geval niet geleid tot beter werk! Op die geweldige Muppet campagne van AH na dan. Maar goed, dat is smaak.

kermit de kikker, zaterdag 28 januari 2012, 12:33

Het probleem, lijkt me, speelt al jaren en bijna ieder bureau heeft er wel mee te maken: twijfelende klanten, markerteers die niet op hun inzicht of onderbuikgevoel vertrouwen, slechts op testresultaten of de mening van de bovenknuppels.

Slecht voor de inkomsten. En voor het vak: veel creatieven vinden hun werk allang niet meer zo interessant. Want, bijvoorbeeld, wie wil nou nog 7 maanden ploeteren voor een matige commercial die door een batterij pepsico- of unilever-achtige marketeers is kapotgepraat en getest.

Het is vooral jammer dat de discussie over het probleem eenzijdig is: aan bureauzijde heeft iedereen het er over, maar de klant maakt geen deel uit van de discussie. Zij wuift weg, weet beter, ontkent. En oriënteert zich op een nieuw bureau.

Het lijkt me dat een gebrek aan vertrouwen de basis is voor alle problemen. Klant en bureau maken niet samen een campagne, het proces is een van strijd en wantrouwen. Een gevecht.

De oplossing? Behalve de helft van alle wat minder kundige marketeers ontslaan? Of niet de concepten testen maar de briefing of het proces?

Misschien moeten we een context bedenken waarin beide partijen aan tafel zitten, een moment waarop beide partijen kunnen resetten, (iig een klein beetje) openlijk kunnen en mogen praten. Wat misschien het hoognodige wederzijds vertrouwen creëert?

Hoe zou zo’n momentum, arena of vorm eruit kunnen zien?

TR, zondag 29 januari 2012, 14:26

@TR. ZONDAG
Als opdrachtgever eis ik dat men zich aan de door mij gegeven opdracht houdt. Ik betaal, fourneer de grote berg met centjes en bepaal wat er verder gebeurt en dat laat ik door u niet omdraaien. U kunt kletsen wat u wilt maar u bent gewoon degene die mijn, door u geaccepteerde, opdracht naar behoren moet uitvoeren. Ga daarbij niet op mijn stoel zitten want daar hoort u niet thuis. Om het nog zwartwitter te stellen: “Te veel van uw inspraak is volgens mij afbraak”. Kom dus eindelijk eens van uw roze inspraakwolk af en zie de harde werkelijkheid onder ogen. Als u niet goed genoeg bevonden wordt wijs ik u de deur en huur ik anderen in. En dan kunt u mij verwijten wat u wilt, ik laat u niet over mijn budget en/of mijn portemonnee beslissen. Prettige zondag nog.

Koos de Zeeuw, zondag 29 januari 2012, 21:27

@Koos de Zeeuw
Werkt u toevallig bij MediaMarkt?

Priscilla, maandag 30 januari 2012, 9:35

beste Koos de Zeeuw.
als ik je reactie lees voel ik meteen dat je een beetje opgefokt bent. Dat je je aangevallen voelt. Nou wil ik niet de pseudo psycholoog uithangen, maar dat is nou een beetje waar ik het over heb. Je betaalt iemand om je product of dienst verder te helpen. Inspraak is een belangrijk onderdeel van dat proces. Inspraak is niet een aandeel van je bedrijf weggeven, inspraak = samenwerken.

TR, maandag 30 januari 2012, 10:27

@TR. Vlieg er nou niet in. Koos de Zeeuw is gewoon een slechte reclamecabaretier.

Lex Montanus, maandag 30 januari 2012, 10:36

@Lex Montanus
En Lex Montanus is dan zeker het neefje van Jantje van Leiden. Zo te zien ben ik de enige werkgever op deze pagina. Ja, het is droevig, tegelijkertijd ook wel aandoenlijk, om waar te nemen dat u niet in de gaten heeft aan zelfoverschatting te lijden. Een paar, ook valse, toontjes lager zingen zou u sieren. Brave Lex, ga gewoon weer lekker aan het werk voor je opdrachtgevers of begin zelf een onderneming. In beide gevallen kan ik jou gouden tips geven, ik wel ja!.

Koos de Zeeuw, maandag 30 januari 2012, 11:29

Omdat ik de eerste reactie van TR bijzonder waar en treffend vind en de reactie van Koos de Zeeuw op zijn zachts gezegd nogal overspannen, ben ik benieuwd van welk bedrijf Koos de eigenaar is. Om zijn verhaal een beetje beter te kunnen begrijpen;-)

vanderlinden, maandag 30 januari 2012, 13:58

Toch wel jammer dat veel discussies zo eindigen.

sikko gerkema, maandag 30 januari 2012, 14:16