Adformatie

reageer (11)

Leuk werkt!

Jan maarten Blok, maandag 2 januari 2012, 16:43

Ik neem voor het gemak even aan dat de campagnes van C1000 niet behoren bij de groep dubbel-effectief. Anders is het tegenovergestelde ook bewezen ;-) Daarnaast, lijkt me de conclusie op basis van deze beperkte gegevens niet valide. Effectiviteit en reclame herinnering heeft ook andere herkomst. Bestaande merkbekendheid, huidige merkvoorkeur, onderscheidendheid van commercial, aantrekkelijkheid van propositie, contact frequentie per respondent, de product categorie, aantal spelers/concurrenten etc. Wel is het zo, dat humorvolle of vrolijke TV commercials langer te gebruiken zijn voordat ze irritant worden bevonden.

Marcel Vogels, maandag 2 januari 2012, 17:06

@Marcel Vogels: de commercials van C1000 zijn dit jaar ruim hoger geëindigd bij de Gouden Loekie-verkiezing dan die van Plus of Albert Heijn. Dat even ter compensatie van je persoonlijk gekleurde openingszin. ;-)

mediaman, maandag 2 januari 2012, 17:59

In de politiek werkt dat blijkbaar toch net even anders:
http://edition.cnn.com/2012/01/02/opinion/lariscy-negative-ads/index.html?hpt=hp_mid

Maar goed: Amerika.

Theo Nieveen Copy & Concept, dinsdag 3 januari 2012, 16:18

Erg leuk om over een onderzoek te lezen de hetzelfde onderzocht heeft! Heb mijn scriptie hierover gedaan en ook naar het negatieve aspect gekeken. Erg interessant en snap ook niet dat dit nog niet eerder opgepakt is! Kan erg veel betekenen voor de reclamebusiness!

May Witjes, woensdag 4 januari 2012, 13:13

Hi May,

Je veronderstelling dat hier niet eerder onderzoek naar is gedaan, klopt niet helemaal. Begin jaren negentig deed ik tijdens mijn stage bij toenmalige PMS al onderzoek (oa mbv huidweerstandmetingen) naar herinnering van meer/minder positief/negatief geladen commerciels. (Over resultaten hiervan is toen nog zelfs in adfo artikel gewijd ;-)) mest opmerkelijke inzicht toen was dat extreem neagtiegf geladen commercials (bijv.die inspelen op angst) zeer slechte spontane herinnering leiden (zij zijn diep weggestopt en vereisen specifieke trigger)

jack, donderdag 5 januari 2012, 12:45

Jammer weer dit. Dit soort onderzoeken lijken me niet bevoorderlijk voor het imago van de neuromarketing.

Het feit dat Nespresso met een reclame verreweg de hoogste intensiteit ‘happiness’ scoort, ruim het dubbele van AH en C1000 doet bij mij de vraag rijzen wat ‘happiness’ dan precies is. In ieder geval lijkt me dat niet het stereotype happiness wat ik voor ogen heb. Mij zegt dit kortom nog helemaal niks.

Ook zonder dit onderzoek kan ik je vertellen dat de reclames van Nespresso, en AH stuk herkenbaarder zijn dan die van HTC en KPN en dus tot een grotere recall leiden. Nespresso werkt al minstens 5 jaar met hetzelfde format en AH misschien nog wel langer, dat kan niet gezegd worden voor HTC en KPN. Conclusie voor mij is dus --> consistentie leidt tot recall. En ja, dat is natuurlijk geen nieuws.

link naar het persbericht met grafiek
http://validators.nl/LinkClick.aspx?fileticket=bBcpZXTA8nk=&tabid=2076

Helmer Molenaar, donderdag 5 januari 2012, 17:33

Feestjes waar gedanst wordt zijn leuker dan feestjes waar niet gedanst wordt, zoiets? Beetje een bewijs vanuit het ongerijmde.

Lex Montanus, vrijdag 6 januari 2012, 0:26

De effectiviteit van een commercial hangt er totaal vanaf of deze de aandacht van de kijker trekt en vasthoudt. In dit onderzoek werden de kijkers (als ik het goed begrijp) verplicht om de commercials van begin tot eind uit te kijken. Ik denk dat veel happy commercials in de echte wereld razendsnel weggezapt zouden worden.
(En dan is er ook nog de vraag of happy wel bij je merk past. Wat bij Haribo werkt, werkt niet bij Monuta.)

Tim den Heijer, vrijdag 6 januari 2012, 11:58

Mooi onderzoek! SWOCC schreef ooit een state-of-the-art over effect reclame likeability (publicatie 27). Een ander onderzoek van Lex van Meurs (Intomart GfK) en mijzelf (UvA & SWOCC) liet zien dat likeability effectief is, ook wanneer je commercials over 10 jaar tijd vergelijkt (gepubliceerd in Journal of Advertising Research in 2006).

Edith Smit (SWOCC), maandag 9 januari 2012, 16:04