Melodrama

Harry Obdeijn, auteur | 1 augustus 2008, 8:07

Ik ken het kleine leed van de wereld, ik heb het meegemaakt. Nou ja, een beetje dan. Ik weet bijvoorbeeld hoe die copywriter en die artdirector zich voelen sinds ze voor de Rabobank filmpjes met Fatima Moreira de Melo moeten maken.

Stel je voor: je hebt net een originele, op maat gesneden en ook nog humoristische serie geproduceerd met Jochem de Bruin. Je maakte een briljant pluspunt van hun boerenafkomst en je trok lekker lange neuzen naar de dikke poeha-banken van de concurrentie. Het was niet alleen helemaal raak, het was ook nog eens hartstikke leuk. Veel beter kun je niet worden.
Blijkt ineens dat jouw sympathieke boerenopdrachtgever net zo’n patser-bobo is als al die anderen. Hij steekt niet alleen geld in gedopete wielrenners, maar ook in hakkie-meisjes met pin-up potentieel. En meer dan dat: hij wil dat je haar in zijn reclame gebruikt. Dat je Jochem ombouwt tot Fatima de Melo.
In de reclame tippelen mensen altijd op de jongens die net weer een geinige Centraal Beheer hebben bedacht. Of een nieuwe Cup-a-Soup. Maar de echte helden zijn toch nog altijd de goochelaars die de malste uitgangspunten aan elkaar weten te toveren. Meestal oogsten ze daar minachting voor, opgetrokken neuzen en schamper gelach. Ik vind dat wreed en onterecht.

Het is heus niet zo makkelijk om een hockeymeisje eigenhandig haar huis te laten opknappen terwijl ze vertelt over de voordelen van een Rabo-hypotheek. Je hoort de hersens van de makers bijna kraken als ze haar naar Portugal laten rijden waar (o wonder) bij de grens al alternatieve energie wordt opgewekt omdat Rabo daar wel eens wat in investeert.
E
n dan de absolute kroon op het werk: een klein meisje droomt dat ze ooit nog eens mee mag hockeyen met Fatima en haar vriendinnen. Waarna de pay-off zegt dat Rabo je dromen uit laat komen.
Rabo sponsort de hockeydames en dat zullen we weten ook. Hoe je dat geloofwaardig aan de commerciële boodschap plakt, dat zoeken jullie maar uit. Je bent toch creatief? Nou dan.
Goed, ik kan me voorstellen dat u even moet braken. Maar intussen hebben ze het toch maar weer gelapt, onze creatieve jongens. Adverteerders mogen het zo gek verzinnen als ze willen, wij van de reclame bakken er altijd weer iets moois van.
Oké, de soufflé is in elkaar gelazerd en de chocolademousse is van beton. Maar sinds wanneer weet het klootjesvolk nou wat lekker eten is?

Over de auteur

Harry Obdeijn

Reacties op dit artikel (3)

Log in of registreer om reacties te posten
Avatar

goof bakker

(5 maart 2009, 12:01)

Niet dat deze niet goed is, maar ik vond 'vraag' de beste column ueberhaupt die ik in tijden gelezen heb. goof bakker

Avatar

Pao

(26 februari 2012, 17:23)

Ondanks , of dazinkj de Dood op een Roze Wolk leven.. En door gaan.. Dat een Jongen of Meisje Die regels zijn erg mooi Geschreven of gezegd Altijd interessant om je te volgen Groet Vous Joshua

Avatar

Leno

(28 februari 2012, 3:40)

Oh ja en bneiodevn. Hefbomen zijn niet zonder risico. Sterker nog juist als je het gehefboomde fonds nodig hebt namelijk bij een liquiditeits crisis zal het de risico's van garantie verstrekkers heel duidelijk maken. Waarom niet heel snel in het geniep federaliseren van Europa. Kun je al die creatieve kansloze truuks achter wege laten, immers voor het electoraat maakt het toch al niet meer uit. Ik ga er niet vanuit dat merkel of Sarkozy nog verwacht een electoraat te hebben puur en alleen omdat er nu crisis, handen-in-het-haar vermijdende paniek, wat dachten ze dat ze nog kans hadden in het stemhokje?