Adformatie

reageer (34)

Adformatie publiceert 'De Rondvraag' wekelijks op verschillende plekken online. Reacties kunnen in de daarop volgende week in de printuitgave van Adformatie worden gepubliceerd – bij voorkeur ondertekend met naam, achternaam, functie en bedrijfsnaam. De redactie kan, indien nodig, reacties inkorten.

Ik ben het hier helemaal mee eens. Weggegooid geld it is. Ik kan mij niet voorstellen dat als iemand op het punt staat een hulpverlener aan te vliegen dat hij/zij dan ineens bij zinnen komt omdat diegene zich bedenkt ooit een spotje van Sire gezien te hebben. Juist het feit dat bij overtredingen tegen hulpverleners een hogere straf wordt geeist werkt beter als preventie vermoed ik.

Suzanneke Niemeijer, woensdag 25 januari 2012, 10:38

Agree. Doe maar een campagne als: je krijgt klappen van je vader als-ie erachter komt. Werkt misschien beter.

martijn de Beijer - CD CHUNK ID, woensdag 25 januari 2012, 11:22

Blijkbaar heeft onze maatschappij (wij) het nodig om af en toe wakker geschud te worden. Meer dan 160.000 mensen tekenden inmiddels de petitie ‘Handen af van onze hulpverleners’. Zeker geen gering aantal. De campagne heeft in ieder geval weer een grote groep Nederlanders bewust gemaakt van een maatschappelijk probleem.

Marc Ruis, 't Ruist communicatie, woensdag 25 januari 2012, 11:51

Gedrag veranderen kost volgens mij per definitie tijd.
Mensen bewust maken is daarin een stap. Kortom de roep om stoppen vind ik raar. Investeer in tijd en diepgang en verandering volgt.

Arno Peperkoorn, woensdag 25 januari 2012, 13:38

‘Meer dan 160.000 mensen tekenden inmiddels de petitie ‘Handen af van onze hulpverleners’. Zeker geen gering aantal.’ Maar, zorgt de campagne voor een gedragsverandering bij de mensen die zich misdragen? Bereiken we die groep via deze media en middelen? Wordt het probleem effectief opgelost? Als die drie vragen te beantwoorden zijn met JA! dan is het geen weggegooid geld. Ik voel een NEE! aankomen.

Chris Alders, BSUR, woensdag 25 januari 2012, 13:38

Stoppen? Draai de vraag eens om: waarom zijn er eigenlijk serieuze communicatiemensen die het idee hebben dat dit wél zinvol besteed geld is? Het lijkt me ongeveer net zo zinloos als een campagne tegen het plegen van moorden. De onderliggende oorzaak neem je niet weg met een velletje papier.

Jobbert - NR6, woensdag 25 januari 2012, 14:29

Het is net als met alle reclame, als het verhaal niet goed is werkt de campagne ook niet. En er zijn meer campagnes waarvan je denkt “wat willen ze nu weer van me” dan campagnes waarvan je denkt “zit wat in”
Kan in een slechte aanpak zitten, maar ook in een onzinnige opdracht (Die vanwege de centjes toch braaf wordt uitgevoerd) Daarbij zijn de meeste van die campagnes druppels op een gloeiende plaat omdat ze veel te kort lopen, een postbus 51 euvel.
“ We hebben er wat aan gedaan” is dan meer uitgangspunt dan “We hebben ook echt iets bereikt.”
Maar soms, heel soms ben ik bang, wordt er een terechte spijker op de kop geslagen. En dat zou dan een paar jaar moeten worden volgehouden.

Ron Meijer, woensdag 25 januari 2012, 20:50

Politie, brandweer, ambulancechauffeurs, dat waren mijn stoere jeugdhelden. Mannen van stavast. Wat is er met ze gebeurt?  Hulpverleners breeduitgemeten in de slachtofferrol? Dat is de doodssteek voor het imago van deze fiere beroepsgroep. Handen af van mijn helden, reclamemakers!  Ze hebben het al moeilijk genoeg.

Jeroen Tebbe, donderdag 26 januari 2012, 11:06

Het reclamebureau heeft vast en zeker bij de “handen af....” campagne, alle communicatieregels gevolgd om een prachtige campagne neer te zetten. De boodschap is duidelijk en de beelden zijn prachtig. Daarbij geeft de veelvuldig ondertekende conventie aan dat “de maatschappij” ook vindt dat het zo niet langer kan. Er worden alleen een paar belangrijke zaken m.b.t. het doel van de campagne en dus ook de meetbaarheid over het hoofd gezien. Communiceren over gedragsverandering en daadwerkelijk veranderen zijn twee verschillende dingen. Als het al extreem moeilijk is om je eigen gedrag structureel te veranderen, dan is het realiseren van gedragsverandering bij anderen, zeker een uitdaging. Een belangrijk deel van ons gedrag is onbewust. Een gedragsverandering vindt plaats in ons bewuste gedrag. De campagne en gerelateerde activiteiten dienen dus duidelijk gericht te zijn op dat bewuste gedrag. Dus hoe zorgen we ervoor dat de geweldplegers in de betreffende situatie niet op de automatische piloot handelen, maar bewust anders. Daarbij is het belangrijk om te weten dat het gemakkelijker is om een positieve gedragsverandering te realiseren dan een negatieve. Bijvoorbeeld meer gaan sporten is makkelijker dan stopen met roken. Tot slot is het bij gedragsveranderingen belangrijk een prikkel aan te brengen. Dat kan een positieve prikkel of beloning zijn om gewenst gedrag te stimuleren. Of een negatieve prikkel, straf, om ongewenst gedrag in de toekomst te voorkomen. Ook hier geldt dat positieve prikkels vaak beter werken dan negatieve. Met deze reactie wil ik niet zeggen dat dit soort campagnes verkeerd zijn. Ik vind het uitermate belangrijk dat er in Nederland instanties zijn die de verantwoordelijkheid dragen om dit soort zaken aan de kaak te stellen. Ik mis alleen een duidelijke relatie van de de campagne tot het doel (de gedragsverandering) en (de meetbaarheid van) het resultaat. Het is nu schieten met hagel, terwijl ik betwijfel of degene om wie het hier echt draait door de campagne hun gedrag aan zullen passen. Beter zou zijn om naast de communicatie “materie” ook dieper in de gedragsveranderings “materie” te duiken. De legitimiteit van de campagne zou bepaald moeten worden aan de hand van het effect bij de betreffende doelgroep in de betreffende situaties. Dus niet door een petitie of conventie, waarin naar de bekende weg wordt gevraagd. Het zou in ieder geval het antwoord op de bovenstaande vraag “Stoppen met huftercampagnes” minder subjectief maken.

Ferry Leeflang, donderdag 26 januari 2012, 11:26

Het reclamebureau heeft vast en zeker bij de “handen af....” campagne, alle communicatieregels gevolgd om een prachtige campagne neer te zetten. De boodschap is duidelijk en de beelden zijn prachtig. Daarbij geeft de veelvuldig ondertekende conventie aan dat “de bevolking” ook vindt dat het zo niet langer kan. Er worden alleen een paar belangrijke zaken m.b.t. het doel van de campagne en dus ook de meetbaarheid over het hoofd gezien. Communiceren over gedragsverandering en daadwerkelijk veranderen zijn twee verschillende dingen. Als het al extreem moeilijk is om je eigen gedrag structureel te veranderen, dan is het realiseren van gedragsverandering bij anderen, zeker een uitdaging. Een belangrijk deel van ons gedrag is onbewust. Een gedragsverandering vindt plaats in ons bewuste gedrag. De campagne dient dus duidelijk gericht te zijn op dat bewuste gedrag. Dus hoe zorgen we ervoor dat de geweldplegers in de betreffende situatie niet op de automatische piloot handelen, maar bewust anders. Daarbij is het belangrijk om te weten dat het gemakkelijker is om een positieve gedragsverandering te realiseren dan een negatieve. Bijvoorbeeld meer gaan sporten is makkelijker dan stopen met roken. Tot slot is het bij gedragsveranderingen belangrijk een prikkel aan te brengen. Dat kan een positieve prikkel of beloning zijn om gewenst gedrag te stimuleren. Of een negatieve prikkel, straf, om ongewenst gedrag in de toekomst te voorkomen. Ook hier geldt dat positieve prikkels vaak beter werken dan negatieve. Met deze reactie wil ik niet zeggen dat dit soort campagnes verkeerd zijn. Ik vind het uitermate belangrijk dat er in Nederland instanties zijn de de verantwoordelijkheid dragen om dit soort zaken aan de kaak te stellen. Ik mis alleen een duidelijke relatie van de de campagne tot het doel (de gedragsverandering) en (de meetbaarheid van) het resultaat. Het is nu schieten met hagel, terwijl ik betwijfel of degene om wie het hier echt draait door de campagne hun gedrag aan zullen passen. Beter zou zijn om naast de communicatie “materie” ook dieper in de gedragsveranderings “materie” te duiken. De legitimiteit van de campagne zou bepaald moeten worden aan de hand van het effect bij de betreffende doelgroep in de betreffende situaties. Dus niet door een petitie of conventie, waarin naar de bekende weg wordt gevraagd. Het zou in ieder geval het antwoord op de bovenstaande vraag “Stoppen met huftercampagnes” minder subjectief maken.

Ferry Leeflang, donderdag 26 januari 2012, 11:28

Je kan het gedrag van mensen zeker veranderen, maar je hebt er vaak veel tijd voor nodig. Kijk naar roken… het is nog maar kort geleden dat er veel blauw was op alle kantoren: blauwe rook. Nu staan de rokers buiten. Daar hebben onder meer de antirookcampagnes voor gezorgd. Tussen de tijd dat men wist dat roken slecht voor je is en de tijd dat er op veel plaatsen niet meer gerookt wordt zit helaas wel een halve eeuw. Hoop dat de dienstverleners niet zo lang moeten wachten.

Axel de Swarte (copy), donderdag 26 januari 2012, 12:07

Niet stoppen, maar minder subtiel maken. Mensen die hulpverleners belagen hebben namelijk niet zoveel met diep doordachte commercials, laat staan met de Conventie van Geneve. Beter is om een campagne te voeren die omstanders doet ingrijpen. Met hun mobiel, of wat mij betreft, met hun vuisten.

Hans Adelaars Concept & Copy, donderdag 26 januari 2012, 12:34

Ik heb begrepen dat de mening van Frits Spangenberg is gebaseerd op het feit dat hij op Oudejaarsdag in het NRC Handelsblad en de Volkskrant een advertentie heeft gezien van “Handen Af Van Onze Hulpverleners “. Opmerkelijk als zo’n doorgewinterde onderzoeker als Frits hieruit dan vervolgens de conclusie trekt dat campagnes als “Handen Af” de doelgroep zelden of nooit bereiken. Afgezien van het NRC en De Volkskrant is de advertentie op 31 december in vrijwel alle dagbladen geplaatst. Meer dan de helft van onze samenleving is op Oudejaarsdag met dagbladen bereikt. Maar er is meer, veel meer. In vier weken tijd is met televisie 90% van de Nederlandse populatie gemiddeld 8 keer bereikt. Vrijwel alle radiozenders zullen de commercial tot het einde van deze maand gemiddeld vier keer per dag uitzenden. In de laatste week van december en de eerste week van januari zijn er 6.000 straatabri’s ingezet. Zodoende hebben wij met de campagne ook personen bereikt op een plek waar geweld tegen hulverleners vaak ontstaat, namelijk op straat. Ik durf dan ook stellig te beweren dat met deze campagne onze samenleving als totaal optimaal is bereikt. Nog nooit is een Sire campagne meer omarmd door de media - commercieel en redactioneel - dan “Handen Af Van Onze Hulpverleners.
André Roof, Sire bestuurlid mediazaken

Andre Roof, donderdag 26 januari 2012, 13:37

Ik meen mij te herinneren dat er in 2010 eenzelfde vraagstuk was geopperd vanuit het kritische publiek. Het betrof toen het nut van alle, naar zeggen miljoenen euro’s die in de Sire campagnes werd gestoken. Destijds was de conclusie; het alternatief is ermee te stoppen. Blijkbaar heeft het Nederlandse Volk er behoefte aan om er een aantal keren per jaar aan herinnert te worden hoe wij mensen met elkaar om dienen te gaan. Anno 2012, Sire vol in beeld! Het Roken is dodelijk, helder. Maar ook voor je buurman. Geweld uit emotie is begrijpelijk. Maar nooit een oplossing. Het leven draait meer en meer om de persoon zelf en minder om het ‘beminnen van uw naaste’. Dus Sire, houdt ons bewust van onze naaste, dat hebben wij nodig, blijkbaar. Anders waren de Sire reclames al lang en breed van de buis geweest.

Het feit dat ik mijzelf op een ‘tja’ betrap is een teken van bewustwording. Het doel is bereikt.

Fabian Wolf, donderdag 26 januari 2012, 16:56

Tegen agressie is geen campagne opgewassen. Ervan uitgaan dat de campagne tegen de agressie op korte termijn vermindert is overschatting van het medium.

Hoewel je het gedrag van potentiële daders niet makkelijk zal veranderen draagt de campagne m.i. bij aan de bewustwording van de omvang van het probleem en zal het hulpverleners het gevoel geven dat hun klachten serieus worden genomen. Dat kan ertoe bijdragen dat toeschouwers eerder ingrijpen om hulpverleners bij te staan en geeft hulpverleners een steun in de rug. Als die doelen bereikt worden lijkt me de campagne geslaagd. Zijn de effecten al getest?

Benjamin de wit, vrijdag 27 januari 2012, 9:21

Zouden we de boodschap niet OP ambulances en politieauto’s kunnen communiceren. Dan weten we zeker dat we de juiste doelgroep bereiken…

Daniel Kok, Doctor Dialogue, vrijdag 27 januari 2012, 10:45

Ten eerste: De vraag is verkeerd gesteld. Het gaat hier niet om gedragscampagnes, maar om bewustwordingscampagnes. Dit soort SIRE-campagnes hebben helemaal niet als doelstelling om direct gedrag te veranderen maar om het brede publiek bewust te maken van maatschappelijke issues, ze op de agenda te zetten en tot nadenken te stemmen.
Ten tweede: De conclusie (stoppen met gedragsveranderende campagnes) slechts baseren op een ‘verkeerde’ plaatsing van een advertentie in de Volkskrant en NRC Handelsblad is natuurlijk totaal ongefundeerd. Zeker als je bedenkt dat het dus niet gaat om gedragsverandering maar om agenda setting.
Ten derde: Wie zegt er dat lezers van de Volkskrant en NRC Handelsblad geen hufters kunnen zijn?
Tot slot: Breek ik graag een lans voor alle succesvolle gedragscampagnes die hun effectiviteit met harde data hebben bewezen. Een kleine greep: BOB-campagne (Effie 2003), Plastic Heroes Campagne (Effie 2009), Veilig Internetten (Effie 2009), Ben jij al donor? (Effie 2011) en Goochem het Gordeldier (Effie 2011). Om nog maar te zwijgen over alle SIRE-campagnes die Effies hebben gewonnen voor het succesvol op de agenda zetten van maatschappelijke issues (zonder enig overheidsgeld noch opbrengst voor bureaus en exploitanten).

Vincent van den Berg, vrijdag 27 januari 2012, 11:08

Wellicht een toepasselijke illustratie voor deze editie van de rubriek? http://guurcartoons.blogspot.com/2012/01/inkeer.html

Léon van Hooijdonk, vrijdag 27 januari 2012, 13:02

@Léon: goeie!

Hans Adelaars Concept & Copy, vrijdag 27 januari 2012, 13:13

De hufter-campagnes minder belerend maken zou een eerste stap kunnen zijn.

Kiki, vrijdag 27 januari 2012, 13:59

Een campagne als deze kan de doelgroep technisch gezien best bereiken (maar inderdaad zoals Spangenberg terecht constateert: niet via de NRC & Volkskrant...). De vraag is vooral of deze ook kan raken; laat staan tot gedragsverandering kan inspireren. Het bevestigen van de maatschappelijke norm op een ietwat bevoogdend toontje (wat veel ideële campagnes doen), zal de hufters in kwestie echt niet weerhouden.

Of een campagne überhaupt het meest effectieve en kostenefficiënte middel is om een gedragsverandering op gang te brengen valt te betwijfelen. Het ‘slechte gedrag’ is vaak geen kwestie van ‘kennis over de algemene norm’. Maar wel van weinig doordacht kopieergedrag, het ontbreken van straf (of juist beloning voor goed gedrag), een afwijkende norm etc..; Deze doelgroep is waarschijnlijk veel gevoeliger voor sociale druk/ en/of voorbeeldgedrag uit de eigen groep, dan voor een brave overheidscampagne. En als je dan toch een campagne inzet, moet
zul je eerst goed moeten begrijpen wat de doelgroep beweegt en wat ze tegenhoudt. En daar vervolgens slim op inspelen. Dat is waar het veel campagnes aan ontbreekt.

Suzanne van Gompel, STAND OUT FROM THE CROWD stra, vrijdag 27 januari 2012, 14:47

Campagnebudget = weggegooid geld. Dit bevestigd alleen maar hoe WIJ erover denken. Die daders zien dit zo absoluut niet. Zeker niet op dat moment. Daar zitten heel andere sociologische beweegredenen achter. Engels onderzoek wees uit dat dit voortkomt uit een soort van gehoord willen worden door een specifieke sociale klasse. Het ‘putje’ van de maatschappij om het maar even oneerbiedig te noemen.
Deze ontwikkeling is zorgelijk en onbegrijpelijk voor ons. Snoeihard aanpakken die gasten. Dan hoef je geen reclamecampagne te ontwikkelen. Wordt vanzelf bekend. En laat ze vervolgens eens een dag meedraaien met die mensen. Dan flikken ze het nooit meer!

Rob Aanraad, vrijdag 27 januari 2012, 14:52

It’s all in the eye of the beholder; een hufter vindt zichzelf doorgaans geen hufter. Kortom, er verandert niets. Het bevestigt slechts.

Erik Dob - CD Initio, vrijdag 27 januari 2012, 16:14

Gedrag sturen moet slimmer

“Weggegooid geld die gedragscampagnes, stop er maar mee.” De Pavlov-reactie is weer populair bij allerlei zelfbenoemde deskundigen. Die zich (toevallig natuurlijk) aansluiten bij wat de opvatting schijnt te zijn in ‘de politiek’.
Maar een simpele mening hebben is niet hetzelfde als gelijk hebben.

Veel gedragscampagnes hebben inderdaad geen of zelfs een negatief effect. Dat komt niet doordat ze per definitie niet kunnen werken; ze zitten gewoon volkomen verkeerd in elkaar. De hulpverlenerscampagne van SIRE is daar weer een voorbeeld van. De strategie is gebaseerd op de aloude misvatting dat we mensen een spiegel moeten voorhouden, zodat ze zich bewust worden van het probleem en hun gedrag veranderen.

Maar iedereen met een minimale kennis van sociale psychologie weet dat het zo niet werkt. Als je in massamediale communicatie het verkeerde gedrag laat zien, dan wek je de indruk dat dit gedrag de norm is. Zo laat de SIRE-campagne zien dat onbeschoft gedrag en geweld tegen hulpverleners blijkbaar normaal is, en dat maakt het minder erg. Het versterkt eerder de maatschappelijke misstand, dan dat het die vermindert. Aan deze basisfout lijden de meeste gedragscampagnes.

Hoe moet het dan? Goede gedragscampagnes laten zien hoe het wél moet. Ze tonen het gewenste gedrag in een bepaalde situatie. En ze wekken de indruk dat de meeste mensen zich zo gedragen, of het goedkeuren. Hiermee bevestigen ze de positieve norm.
Goede gedragscampagnes beperken zich ook niet tot de massamedia. Ze zijn onderdeel van een breder programma. Ze hebben een slimme regionale of lokale doorvertaling en zijn gekoppeld aan concrete actie in de vorm van educatie, handhaving, hulpprogramma’s (stoppen met roken), etc.
En ze hebben een lange adem. Een commercial zes weken uitzenden zet geen zoden aan de dijk. Tien jaar lang consequent en consistent communiceren wel.

Gedragscampagnes zijn geen onzin. Ze moeten alleen veel slimmer worden gemaakt.

Peter van Vendeloo, strateeg bij Roorda, vrijdag 27 januari 2012, 17:07

Ook ik heb me verbaasd over deze campagne. Ook ik denk, net als Spangenberg, dat deze campagne niet aankomt bij de doelgroep. Niet alleen vanwege de mediakeuze of omdat er een moreel appel wordt gedaan op een type mens dat daar niet gevoelig voor is, maar vooral ook omdat hier voorbij wordt gegaan aan het feit dat dergelijke geweldplegers vaak handelen vanuit een eigen moreel gelijk. Bijvoorbeeld bij ambulancepersoneel: “Mijn vriend ligt hier te bloeden, kom jij pas na een kwartier aankakken met je ambulance en daarom ga ik jou nou een beuk verkopen”. Daarbij uit het oog verliezend dat dat ook weer tijd kost, die ten koste gaat van de bloedende vriend. Daarnaast is men vaak onder invloed van iets en is dat misschien wel het echte probleem en ligt de oplossing meer in die hoek. Maar om alle gedragscampagnes over een kam te scheren, gaat me te ver. Elk probleem is anders en verdient een eigen aanpak. Ik ben het dan ook niet eens met Van Vendeloo als hij zegt dat alle gedragscampagnes moeten laten zien hoe het wel moet. Ik weet dat het de doctrine is bij Nederlandse overheidscampagnes en soms is dat ook de manier. Maar ik weet ook dat ik altijd mijn autogordel omdoe door twee Engelse uitingen die heel confronterend lieten zien hoe het niet moet.

Wim Ubachs, vrijdag 27 januari 2012, 21:11

Om een mooi voorbeeld te geven van een campagne die een indruk achterlaat;

http://www.youtube.com/watch?v=h-8PBx7isoM

Fabian Wolf, zaterdag 28 januari 2012, 13:02

Tsja Wim, iedereen heeft recht op een mening.  Ik heb ook een mening: de benzine wordt nooit duurder, want ik tank altijd voor een tientje. Dat de overheid de lessen van pak ‘m beet 50 jaar sociaal-wetenschappelijk onderzoek probeert toe te passen, lijkt me alleen maar toe te juichen. Nu SIRE nog.

peter van vendeloo, zaterdag 28 januari 2012, 13:03

Flauwe reactie, Peter. Ga ik ook even flauw doen. Wie deed dat sociaal-psychologische onderzoek eigenlijk toen jij verantwoordelijk was bij het ministerie?
Ik probeer met mijn autogordel-voorbeeld aan te geven dat er meerdere wegen zijn die naar Rome leiden. En dat in sommige andere landen die wegen ook met succes worden bewandeld, anders zouden ze het niet doen.
Dat de Nederlandse overheid kiest voor een eigen route is prima, maar claim niet het Grote Gelijk. Onderzoek is belangrijk, zelf na blijven denken en openstaan voor alternatieven nog belangrijker.

Wim Ubachs, zaterdag 28 januari 2012, 14:53

Stoppen met gedragsveranderende campagnes is zoiets als stoppen met communiceren enreageren op elkaar.
Het gaat hierbij niet om het effect maar om de aanwezigheid en dat effect. Minder meetbaar, maar uiterst belangrijk. Wel zou het aanspreekender en leuker gebracht kunnen worden. Humor doet meer dat je vinger belerend opsteken.

Eric Nuijten ..AND.©OFFICE, maandag 30 januari 2012, 12:34

Niet stoppen met gedragscampagnes! Maar vraag je vooraf wel af of een communicatie campagne het juiste instrument is om gedrag te veranderen. Humor kan ook de boodschap versluieren en op belerende vingers zitten we ook niet te wachten. Er wordt niets beloofd en er valt niets te winnen dus kijkt de doelgroep toch de andere kant op. En op het moment van hulpverlening zijn omstanders en betrokkenen niet toerekeningsvatbaar. In het geval van de veiligheidsgordel is de doelgroep toerekeningsvatbaar en er is hier wel een duidelijke belofte. Als je hem omdoet is de overlevingskans van de doelgroep groter. In geval van de “handen af” campagne worden de overlevingskansen voor de doelgroep niet groter. wel voor het slachtoffer maar dat was niet de doelgroep.

HUIb van Winkoop, maandag 30 januari 2012, 15:41

Op mijn blog geef ik uitgebreid mijn mening over dit onderwerp.
http://bijwerkingen.blogspot.com/2012/01/handen-af-van-de-sire-campagnes.html

Neem even een kijkje en lees ook mijn andere stukken!

Sally-Ann, maandag 30 januari 2012, 17:48

Het niet, of met de verkeerde boodschap, bereiken van een doelgroep heeft de gemiddelde adverteerder volgens mij nog nooit tegengehouden om gewoon lekker door te gaan met het maken van nieuwe campagnes. Hoeveel campagnes slagen nu echt? En waarom zou SIRE daar een uitzondering in zijn?

Helmer Molenaar, maandag 30 januari 2012, 20:29

Dat overheidscampagnes noodzakelijk zijn om hufter gedrag tegen te gaan, of een maatschappelijke discussie te starten, onderschrijf ik in zijn geheel. Echter slaat het vaak door naar een belerend vingertje, en word de lezer van de boodschap weggezet als het kleine jongetje in de klas. Als kind groei je op met straffen en belonen, dit zit diep geworteld in de mens. Waarom geen boodschappen met een positievere lading, daar waar iedereen bij wil horen. Ik voel me eerder aangesproken met bedankt u heeft dit jaar geen agent/brandweerman of andere hulpverlener mishandeld. Of denk eens na over de slogan, “100% Bob 0% op” die zou nog vriendelijker kunnen klinken met “0% op 100% Bob” . Ik vind het prima dat ze deze campagnes voeren, maar let goed op de inhoud.

Bas Stoop, dinsdag 31 januari 2012, 9:41

Ik miste nog 1 puntje in de discussie: zijn de daders zal wel de belangrijkste doelgroep? Er zijn verschillende andere mensen die zich gesterkt voelen door dit soort aandacht:
- Omstanders ("de maatschappij dat ben jij") gaan wellicht eerder over tot ingrijpen: ze worden immers gesterkt in hun perceptie dat dit echt niet kan, en dat hun verontwaardiging breed gedragen is
- Hulpverleners voelen zich gesteund door een maatschappij die heftig reageert op dit soort incidenten
- Mensen uit de omgeving van daders zij misschien eerder geneigd om hen aan te spreken.

We geloven allang niet meer dat reclame mensen naar de winkel doet rennen: kunnen we dan misschien eens ophouden om dit wel te vragen van reclame die zich met veel moeilijkere dingen bezighoudt dan de aankoop van pindakaas?

Peeter Verlegh - Universiteit van amsterdam, dinsdag 31 januari 2012, 10:31