Adformatie

Branded content 2.0: de smeerolie van interactie

Door Edward van de Ridder

Ruud, je was terecht de eerste loper. Want toen nog niemand wist wat content was, veranderde jij met FHV Content al de regels. Maar die regels, die blijven veranderen. Destijds, rond de millenniumwissel, was content overzichtelijk eenrichtingsverkeer. Professionele mediapartners maakten content voor adverteerders. En de consument consumeerde lui wat zij hem voorschotelden.

Tegenwoordig wordt content lang niet altijd geproduceerd door professionals. Maakt dat het kwalitatief minder? Hangt er van af wat je doel is - en wie je doelgroep. Twee voorbeelden uit het afgelopen jaar making NOISE.
Een door ons ingehuurde amateur-coveraar op Youtube maakt een (slecht gezongen) versie van een voor C1000 gemaakte track. Bereikt zo 750.000 kijkers, bijna tien keer zoveel als de versie van Keet, de professionele presentatrice van Telekids. De originele track haalt vervolgens 767.000 views en de Kids Top 20. Hit gescoord, doel bereikt. En C1000 haalt het hoogste marktaandeel ooit. Goede content 2.0, lijkt mij.

En via een brand utility van Alex kon je de ‘beurswaarde’ van jouw LinkedIn Netwerk laten uitrekenen. Economisch gezien onzin natuurlijk, die berekening. Maar netwerkjagers konden zo onverdacht opscheppen over de grootte van hun netwerk, via Twitter, LinkedIn en Facebook. Is dit slechte content? Niet als je bedenkt dat 40% van het verkeer uit viraal effect kwam. Dus als je als PWC interactie met CEO’s wilt door hen te interviewen, is dat dan een slecht idee? Niet volgens het FD, met wie we intensief hebben samengewerkt. En ook niet volgens de bezoeker van FD.tv, voor wie glashelder was wie de interviewer was. Het is een nieuwe tijd, met nieuwe criteria voor ‘goede content’. Waarin die content soms ook door anderen dan professionals gemaakt wordt. Ik ben wel benieuwd wat Jildou daar bij LINDA. voor ervaring mee heeft…

Onze huisregels

Neem de volgende beveiligingscode over:

Mail reacties Onthoud mij