Adformatie

‘Geen liter water voor één kopje’

Door: Roderick Mirande
Foto: Chris van Houts

De mijlpalen van directeur Duurzaamheid bij Unilever Anniek Mauser. ‘Ik ben een pragmatisch idealist.’ 

Anniek Mauser wil graag afspreken in de Hispeed Lounge op het Centraal Station in Amsterdam. Een geloofwaardige plek voor iemand die de ‘sustainability-kar’ trekt voor Unilever Benelux. Voor een lease-auto heeft ze bedankt, ze heeft nu eenmaal een voorbeeldfunctie. Maar de pragmatische kant van haar idealisme is hier ook zichtbaar: ‘In de trein kan ik werken. No way dat ik in de file ga staan.’

Omschrijf jezelf eens toen je in 2002 werd aangenomen als duurzaamheidsmanager bij Unilever?
‘Ik zag mijzelf na het schrijven van mijn proefschrift wel werken voor een NGO of iets dergelijks, maar realiseerde me wel dat als ik het verschil wilde maken, ik me beter kon aansluiten bij een groot bedrijf. Ik heb wel een sterk geloof dat het anders moet, maar ik ben geen milieu-activist of geitenwollensokkentype. Ik zou mijzelf eerder een pragmatisch idealist noemen. Dat was ik toen ook al. Daarvoor moet je je vastbijten in het onderwerp, mensen inspireren, en vooral doorzetten. Ik ben nogal wat muren tegengekomen. De kunst is om daar een goede balans in te vinden. Je moet mensen aanvoelen, rekening houden met karakters, met agenda’s. Je tone of voice en de timing waarop je onderwerpen aansnijdt zijn cruciaal. Je moet kansen op het juiste moment van de plank zien te pakken.’

Wat heb je voor elkaar gekregen in die tien jaar?
‘Een greep: Ben & Jerry’s (B&J’s) Caring Dairy-programma, Fairtrade voor B&J’s geïntroduceerd. Rainforest Alliance-cacao voor de Magnum-ijsjes geïntroduceerd. In 1995 zijn we al overgestapt op scharreleieren voor Calvé-mayonaise. Voor het ijs van B&J’s sinds 2004 en de mayonaise van Calvé sinds 2010 worden nu louter nog vrije-uitloopeieren gebruikt.
‘Onlangs is de Boeren Scharrel-rookworst van Unox geïntroduceerd. Daarvoor wordt varkensvlees gebruikt van vrije-uitloopvarkens. Het voorspelde volume van die rookworst was in één keer uitverkocht. We moesten als de wiedeweerga bij gaan produceren. Een minder zichtbaar voorbeeld is de coördinatie van het in kaart brengen van de impact op met milieu van zo’n 200 producten van onze ijsdivisie. Echt een eye-opener, want dan zie je precies waar de meeste winst te behalen valt. Dat blijkt te zijn bij het gedrag van consumenten. Daar zit bijvoorbeeld 68 procent van de carbon footprint [uitstoot van broeikasgas, RM].’

Wat doe je op dit moment precies?
‘Inmiddels ben ik vooral initiator, inspirator, klankbord en aanjager. In het projectteam voor de scharrelrookworst bijvoorbeeld stuur ik het contact met onder meer de vleesgroothandel én de Dierenbescherming. Mijn rol is wel veranderd. Het was pionieren, knokken. Geen job voor iemand die niet wil vechten. Geen van de vier banen die ik had, bestond voordat ik eraan begon. Nu komen mensen ook naar mij toe in plaats van andersom. Het is vooral goed om te zien dat jonge marketeers enthousiast zijn over het onderwerp.’

Moet duurzaamheid omdat de klant erom vraagt?
‘Het is het enige houdbare businessmodel. Het is baanbrekend dat Paul Polman [ceo Unilever RM] dat verankert in de strategie. Er is geen andere weg en het is een license to grow in emerging markets.’

Op je foto op LinkedIn sta je naast een grasetende koe. Is dat het boerenmeisje in Anniek Mauser?
‘Ik spreek de taal van de boeren. Ik ben veel op boerderijen geweest. Van thee tot tomaten en koeien. Kaplaarzen aan, het veld in. Het is relevant als je het over duurzaamheid hebt, je moet relaties bouwen. Boeren willen gehoord worden.’

Het schijnt niet makkelijk te zijn om veehouders om te laten schakelen naar biologische veeteelt.
‘Daar wil ik een kanttekening bij maken. Biologisch wordt altijd in één adem genoemd met duurzaamheid. Maar als we de hele wereld willen voeden en de impact op het milieu willen minimaliseren, dan is biologisch vaak niet de oplossing. Unilever kiest dan ook niet actief voor biologisch, maar voor geïntegreerde duurzame landbouw, waar het naast de milieukant ook om de sociale en economische aspecten draait.’

Unilever heeft een ongelofelijke ‘changing power’. Waarom duurde het zo lang voordat die vrije-uitlooprookworst er kwam?
‘Dat is onder andere een kwestie van tijdgeest. Thought leadership op het juiste moment. En als je die knoop hebt doorgehakt, dan duurt het nog een tijdje voordat je aan de gang kunt. Een boer die omschakelt van gangbaar naar vrije uitloop, moet aanpassingen doen in de bedrijfsvoering die veel tijd kosten. Vooralsnog maken we daarom de vrije-uitloop rookworst van Schots varkensvlees.’

Waar staat Unilever over tien jaar?
‘Dan is duurzaamheid – hoop ik – veel meer een hygiënefactor. Maar een eindstation is er niet. Het beweegt, het is een dynamisch begrip. Je zult altijd nóg ambitieuzer moeten worden. Ik hoop in ieder geval dat al het vlees in de markt tegen die tijd toch minimaal één ster heeft.’

www.sustainable-living.unilever.com

Onze huisregels

Neem de volgende beveiligingscode over:

Mail reacties Onthoud mij