Naast haar werk in de creatieve (food)industrie bouwde Eva Lia aan haar eigen foodproject. Avonden en weekenden lang bouwde ze aan La Lia, haar crispy chili-olie-merk. Inmiddels is dat bijproject uitgegroeid tot een volwaardig bedrijf en haar nieuwe dagelijkse praktijk.
‘Ik werkte in de kunst- en cultuursector, bij het Mondriaan Fonds,’ vertelt ze. ‘Maar eten was altijd al mijn ding.’ Als kind stond ze graag in de keuken. ‘Toen ik 7 was maakte ik al het avondeten. Mijn vader kon fantastisch koken, vooral sauzen. Dat heb ik van hem meegekregen.’
Die liefde kreeg vorm in haar blog The Cook Teaser, waarmee ze al vroeg opviel. ‘Ik schreef over puur eten en de health benefits van ingrediënten. Best uitgesproken, een beetje brutaal ook.’ Het leverde haar al snel een groeiend publiek op én de eerste opdrachten. Een mail van SuperTrash, met de vraag of ze een cateringevent wilde organiseren, bleek een kantelpunt.
Wat volgde was een eigen cateringbedrijf, wat ze runde naast haar werk bij het Mondriaan Fonds, waarmee ze high-end events verzorgde voor modemerken. ‘Ik was de enige die het zo deed: niet alleen lekker eten, maar ook een puike presentatie.’ Binnen twee jaar zegde ze haar baan op en werkte ze fulltime als cateraar.
Maar, na twee jaar cateren begon het weer te kriebelen. Lia: ‘Ik vind het bouwen van een merk het leukst. Als iets staat, wil ik weer door.’ Precies in die periode werd ze benaderd door creatief bureau BBDO in Düsseldorf, waar ze foodmerken hielp hun online en creatieve strategie te versterken. Wat begon als een kort project, groeide uit tot een rol waarin ze steeds meer strategisch werkte. Later volgde TBWA\Heimat in Berlijn en daarna Chuck Studios in Amsterdam. ‘Na mijn Duitsland-avontuur kreeg ik weer heimwee naar Amsterdam.’
Ondertussen bleef er een idee knagen: een eigen foodmerk. Pas toen ze moeder werd, kreeg dat echt vorm. Lia: ‘Ik ging anders kijken naar mijn Aziatische achtergrond - mijn ouders komen uit Singapore - maar daar was ik eigenlijk nooit zo mee bezig. Toen dacht ik: wat geef ik mijn dochter mee?’ Waar ze haar afkomst eerder op afstand hield, besloot ze die nu juist te omarmen. ‘Ik wil dat mijn kind wél trots is op haar heritage.’
Dat werd de basis van La Lia. Haar crispy chili-oil, gebaseerd op het recept van haar oma en gemaakt met pindaolie, een bewuste keuze. ‘Veel andere oliën zijn goedkoper, maar ik wilde iets maken dat klopt en authentiek is.’ De naam en tagline vatten dat samen: Asian pride in a jar.
Ze bouwde het merk zelf op, naast haar werk als creatief. ‘Alles deed ik ’s avonds en in het weekend.’ Van labelontwerp tot sales. Haar eerste verkooppunt vond ze door simpelweg een winkel binnen te lopen. Ik hanteer de no shame game, gewoon gaan, haha.
De groei kwam stap voor stap, met een onverwachte versnelling door een samenwerking met Oatly. Haar olie in combinatie met havermelk-softijs ging viral. ‘Dat was echt mijn kick-off.’ Daarna volgden meer winkels, meer zichtbaarheid en een groeiende Instagrampagina (@lalia.amsterdam) leidde uiteindelijk tot de keuze om volledig voor La Lia te gaan.
Inmiddels levert ze aan retail en horeca, heeft ze een eigen productiekeuken en groeit het merk gestaag door. Tegelijk blijft haar creatieve drive voelbaar. ’Ik wil blijven bouwen, maar ook weer meer doen met creatie en strategie. Dat mis ik soms.’
Haar aanpak is even simpel als effectief: beginnen en gaandeweg verbeteren. ‘Niet wachten tot iets perfect is. Gewoon doen.’ En misschien nog wel belangrijker: dicht bij jezelf blijven. ‘Mijn kracht is dat ik mijn eigen verhaal vertel. Dan volgt de rest vanzelf.’
Reacties:
Om een reactie achter te laten is een account vereist.
Inloggen Abonneer nu