De burger / consument-paradox verklaard

Helaas hebben we geen rechten meer op deze afbeelding
Adformatie

Wat we als burger vinden van duurzaamheid zit opgeslagen in ons zogeheten ;semantisch geheugen&;">'semantisch geheugen'. Dat heeft weinig effect op de manier waarop we als consument boodschappen doen, want dat doen we op ons 'procedurele geheugen'.

Natuurlijk zijn de verschillende delen van onze hersenen met elkaar verbonden, maar het is vooral de context waarin we ons bevinden die maakt welk 'software programma' in ons brein dominant is. In gezelschap met collega's en vrienden kunnen we bijvoorbeeld hoog opgeven over hoe verwerpelijk we de bio-industrie vinden, terwijl een paar uur daarvoor we in de supermarkt gewoon nog een kiloknaller in het boodschappenmandje deden. Mensen zijn veel meer flexibel in hun persoonlijkheid dan we zelf denken. En het is aan marketeers om te beseffen hoe dat werkt.

In een supermarkt is de code van de context zodanig dat ons brein er vooral op gericht is routinematig en snel het taakje te vervullen. En als we al uitgenodigd worden om 'echt' na te denken, dan is dat toch vooral over de prijs van de producten. 'Wat is hier de beste deal?'
Dus, wil je met duurzame producten ├Ęcht succesvol zijn, dan liggen er twee wegen open. Of je verkoopt je product in supers met een meer gedachtenprikkelende context, a la Marqt en binnenkort . Of je sluit met je duurzame product voor de consument; bijvoorbeeld dat het lekkerder of goedkoper is.

Advertentie