Bureaus & Accounts

Hoe Tempo-Team op 'Tinder-achtige wijze' zoekt naar zijn droombureau

Ivo Roefs, blogger | 25 februari 2016, 6:00

Ivo Roefs, co-ceo van DDB & Tribal Amsterdam, deed met zijn bureau mee aan de veelbesproken pitch en zette zijn gedachten op papier.

Okay. Eerst maar een bekentenis: ik zat dus op Tinder. U denkt nu waarschijnlijk: een man van zijn leeftijd zou beter moeten weten – en achteraf denk ik dat zelf ook.

Maar goed, Tinder dus.

We hadden elkaar snel gevonden. Ze was, dat had ik in die eerste seconden al gezien, totáál mijn type. Ik kom wel vaker leuke gezichtjes tegen, maar dit was meer dan een leuk gezichtje. Misschien kent u dat gevoel: je weet niet wat het is, maar je weet dat het je aantrekt.

Ze bleek ook welbespraakt, toen we in de uren daarna met elkaar bleven WhatsAppen om een afspraak te maken. Er verschenen beloftevolle hints in mijn scherm, vurige woorden flitsen over en weer door het netwerk.

Nog een bekentenis: meestal ben ik wel voorzichtiger, maar dit keer liet ik me om de een of andere reden al snel gaan. Ze moet toen al gevoeld hebben dat ik wel heel graag wilde.– Ik wilde niet meer verder swipen, ik wilde háár.

Zij reageerde net zo gepassioneerd – ik voelde dat ze het leuk vond, dat ik zo enthousiast was. Bovendien, en daarmee had ze mij definitief aan de haak: ze maakte duidelijk dat ze niet zocht naar een flirt, maar naar vastigheid. Net als ik.

Op de dag zelf voelde ik een nervositeit die ik allang vergeten was. ’s Morgens onder de douche merkte ik dat ik met meer ijdelheid dan anders naar mijn lijf keek. Ik koos mijn outfit met meer aandacht dan ik van mijzelf gewend ben. Die blije, jongensachtige, onrustige, verwachtingsvolle energie bleef de hele dag bij me – totdat het eindelijk tijd was voor onze afspraak.

Ik parkeerde, veel te vroeg. Ik wandelde naar de kroeg waar we elkaar zouden zien – en het viel me toen al op (maar ik dacht er niet bij na) dat het op de parkeerplaats wel erg druk was, voor deze tijd.

Eenmaal binnen hoefde ik niet lang te zoeken: achterin, aan de grote stamtafel, daar zat ze, in het echt nog mooier dan op mijn 5 inch beeldscherm! Ik zag alleen maar háár, ik was verblind – ik zag helemaal niet wie er verder aan de stamtafel zaten.

Een zenuwachtige, vlugge kus op de wang. ‘Ga zitten’ zei ze. Ik ging zitten, mijn ogen verloren in de hare.

En toen gebeurde het.

‘Ivo’ zei ze, ‘wat ontzettend fijn dat je er bent – mag ik je voorstellen?’ Ik ontwaakte in totale verwarring, terwijl ze mij rond de hele tafel handen liet schudden. ‘Marc, aangenaam’. ‘Tony’. ‘Hoi, ik ben Diederik’. ‘Dag, ik ben Johnny, leuk je te ontmoeten’. Sommigen uit het groepje kende ik wel.

Eenentwintig zaten er. Geen twee, geen drie. Eenentwintig!

Terwijl mijn hart in slow motion leek te ontploffen, legde ze uit hoe het zat. Bij elke zin van haar uitleg, kromp mijn mannelijkheid ineen.

Ze was vorige week begonnen met zeventig – zeventig! – zeventig mannen zoals ik, allemaal even bedwelmd door haar uitstraling. Van die zeventig had ze er vandaag eenentwintig uitgenodigd. Die twintig plus ik mochten haar vandaag trakteren, legde ze uit.

En als het trakteren beviel, zou ze met acht van ons een gezellig weekend doorbrengen. Van die acht zou ze er vier, misschien vijf overhouden om een maandje mee door te gaan, ‘op proef’. En daarna zou ze met twee of drie geluksvogels een kindje maken, om uiteindelijk – over een paar maanden – werkelijk gefundeerd te kunnen kiezen welk gezinnetje haar het best zou bevallen.

Gelukkig ken ik de barman, in dat café. Ik rekende mijn wijntje af, pakte mijn jas en glipte de deur uit. Niemand had iets door – alle aandacht was voor haar lippen.

Buiten begon het (want zo gaat dat op een slechte dag) langzaam te miezeren. De lucht was grauw, terwijl bij aankomst het blauw nog zo helder was geweest.

Voordat ik de auto startte, zette ik mijn telefoon weer aan.

‘Verwijder contact’ (Tempo Team, heette ze). Weet u het zeker? vroeg mijn telefoon nog. Ja, ik wist het zeker. En daarna heb ik – want uiteindelijk heb ik van deze hele episode wel iets geleerd – ook Tinder van mijn toestel gehaald.

Ik ben niet trots op de ervaring die ik vandaag met u deel. Maar ik hoop dat u iets leert van mijn verhaal: deze manier van daten – daar wordt volgens mij geen bureau en geen adverteerder gelukkig van.

Over de auteur

Ivo Roefs
CEO DDB & Tribal Amsterdam Lees meer over Ivo Roefs

Reacties op dit artikel (34)

Avatar

Rik Heijmen

(25 februari 2016, 9:10)

Hahahah! Wat een prachtig verhaal. Ik pleit voor een minstens wekelijkse column. En moedig dat je dit met ons deelde.
En ook moedig van Tempo Team om de gebaande paden te willen verlaten. Ik kan me voorstellen dat je als adverteerder best moeite zult hebben om de bureauwereld en alle facetten daarin te leren kennen. En op zoek bent naar andere, makkelijkere wegen. Misschien moeten we daar een oplossing voor vinden!

Avatar

Russ

(25 februari 2016, 9:13)

Yes, how dare customers break convention? What do they hope to gain by meeting new people? It's preposterous. They ought to play by the rules and invite in a maximum of three big lumbering qualified network agencies. And all those misguided couples who met through Tinder? Why they should all break up immediately and go back to doing things the old way. Like wasting Friday and Saturday nights at tedious nightclubs, for example. All this access. All this disruption. What's the world coming to?

Avatar

Darre van Dijk

(25 februari 2016, 9:17)

Een vreemde ontmoeting met alle dates die ook ons dezelfde conclusies deed trekken. Mooi verwoord.

Avatar

Bob van Oosterhout/Triple Double

(25 februari 2016, 9:30)

Wat een onwaarschijnlijk verhaal Ivo.. Prachtige metafoor en heerlijk opgetekend overigens. Maar dit soort pitches uitschrijven zou zo langzamerhand strafbaar moeten worden.. Brrr.

Avatar

Jos Vis

(25 februari 2016, 9:35)

Ivo, een prachtig beschrijving en een groots statement!

Avatar

Willem-Albert Bol

(25 februari 2016, 10:18)

Ouwe boef! Vond je al zo'n in-the-closet Tinder type. Jammer dat "zij" er niet hetzelfde in zat. Had "zij" niks vantevoren gezegd? Best ongepast.

Avatar

Jack

(25 februari 2016, 10:20)

@Rik Heijmen: Je schrijft: "Ik kan me voorstellen dat je als adverteerder best moeite zult hebben om de bureauwereld en alle facetten daarin te leren kennen." Maar zitten er dan tegenwoordig alléén nog maar stagiaires op (marketing)communicatieafdelingen? Kom op zeg...!

Avatar

Fred Moolhuijsen

(25 februari 2016, 10:41)
http://www.bandba.nl

Well said Ivo! Wat een treurigheid. 21 mannen die voor 1 meisje gaan.
Zegt veel over die 20 die nu overblijven. Hoe wanhopig kun je zijn.
@Rik Heijmen, dit is niet moedig maar gewoon professioneel onbekwaam van een middelgrote adverteerder. Houdt mensen maanden van hun werk en je gaat er echt het verschil niet mee maken

Avatar

Dick van der Lecq

(25 februari 2016, 10:44)
http://etcetera.nl

Geweldig die collectieve verontwaardiging en er toch als collectief zitten.

Avatar

Anonymous

(25 februari 2016, 10:46)

@Jack: Ik hoop en verwacht dat adverteerders zich inspannen om de bureauwereld te kennen. Dat is - volgens ons - onderdeel van hun vak. Maar volgens het principe 'the customer is always right', is het goed om de niet beantwoorde behoefte van onze klant te begrijpen én daarop in te spelen. Het heeft geen zin om je te verzetten tegen de realiteit. Of zie je dit anders?

Avatar

Rik Heijmen

(25 februari 2016, 10:47)

En die laatste anonymous was ik dus. Moeilijk hoor, dat internet ;-)

Avatar

Erik van Engelen

(25 februari 2016, 10:49)
http://www.eneco.com

Mooi verwoord Ivo, maar...je wist toch van te voren precies wat voor type date dit zou zijn. Dit proces kan jou toch nooit verbazen?

Avatar

Rik Heijmen

(25 februari 2016, 10:51)

En wellicht ten overvloede: KOKORO Amsterdam heeft niet deelgenomen, omdat we hopen dat een keuze inderdaad wederzijds is. Maar ik probeer me te verplaatsen in de adverteerder en denk dat we een antwoord moeten verzinnen als industrie op dit steeds weer terugkerende probleem! Want; ik denk wel dat we een probleem hebben als adverteerders het onderscheid niet meer (her)kennen.

Avatar

Peter Hamelinck

(25 februari 2016, 11:02)

Jeetje wat een verhaal, klinkt een beetje als het verhaal van een oude man die niet wist wat Tinder was - en zou oud ben je eigenlijk niet eens volgens mij.

Avatar

Edgar Molenaars

(25 februari 2016, 11:09)
http://www.ogilvy.nl

Je hebt het absurdisme van dit traject mooi verwoord Ivo. Het blijft schokkend dat zoveel bureaus, inclusief toonaangevende, zich hebben ingelaten met deze Swinger-achtige vorm van dating dat door dit A-merk is georganiseerd. Ik had gehoopt dat meer collega's uit onze branche zich achter de VEA oproep zouden scharen in het belang van onze complete industrie.

Avatar

Chris Vannitsem

(25 februari 2016, 11:56)

Wat heerlijk, iemand die zich kwetsbaar durft op te stellen. Een zeldzaamheid in ons vak.

Avatar

Rolf van Oostrum

(25 februari 2016, 13:10)

Leuk geschreven. Mooi verwoord. En begrijpelijk dat Tinder niet het medium is voor de gevestigde orde. Tinder is voor de nieuwe generatie. Tinder is ontzettend leuk. Je komt heel makkelijk zonder al teveel moeite in contact met heel veel vrouwen. En ja, dat betekent dat de vrouw ook heel makkelijk in contact kan komen met heel veel mannen. Ik ben fan van Tinder. De ouderwetse manier van daten vind ik maar niks. Afspreken. De vrouw ophalen. Bloemen halen. Trakteren op een etentje. En nog een etentje. En nog een etentje. Daar gaan uren, nee dagen, nee weken inzitten. Even los van alle eurootjes. Je doet je uiterste best om jezelf zo goed en zo mooi mogelijk te presenteren. En al die tijd en al die moeite doe je, terwijl je weet dat er ook nog twee anderen zijn die ze leuk vindt. Geef mij maar Tinder. Like, dislike, en weer verder.

Avatar

Karen de Loos

(25 februari 2016, 13:45)

@ Rik, eens dat het onderscheid voor velen wellicht lastig te zien is. Maar dat is dan een taak voor de bureaus (en zeker de 'nieuwe' die het altijd anders willen doen dan waar ze vandaan komen).
@ Jack, eens dat veel communicatie-afdelingen steeds meer juniore mensen kennen, soms gelardeerd door shopgedrag. Maar dat geldt niet voor alles en iedereen.
Inderdaad @ Dick, dat is opvallend.

Via hear say (daar kun je dus weinig mee) hoorde ook ik van alles over deze pitch en obv wat ik hoorde kon ik me een mening vormen maar of die terecht is...

Ik hoop oprecht dat TT transparant is naar de betrokken bureaus over het proces, dat is het minste.

Wellicht horen we ooit het échte verhaal. Ik wil overigens heel graag met vakgenoten (bureaus, adverteerders, pitchbegeleiders) eens om tafel om te kijken wat we hier nu mee kunnen. Rekening houdend met 'breaking the convention'. Wie doet mee?

Avatar

Scato van Opstall

(25 februari 2016, 14:18)
http://karmabrothers.org

Volgens mij was het meer speeddaten dan Tinder, als ik Tempo Teams uitnodiging bekijk. Zegt wel iets over hoe serieus ze bureaus, merken en communicatie nemen. Dat er 21 man zijn komen opdagen is ook al bijzonder, en kennelijk niet de minste gezien Ivo's bekentenis. Ben benieuwd of deze gangbang tot een mooie monogame bureaurelatie leidt. Over negen maanden zullen we het resultaat wel zien. Komen de andere 20 potentiële vaders ook nog uit de kast?

Avatar

Tom

(25 februari 2016, 14:26)

De reclamehonden likken hun wonden. Maar liefst 70 bureaus waren hongerig naar de grote worst die Tempo Team heet. Met staarten tussen de benen dropen ze af toen bleek dat ze niet bij de laatste 21 zaten. Nog nooit hadden ze met zoveel bureaus hard gewerkt aan een goede indruk. Zulk een schande dat ze in plaats van 5, meer dan 50 concurrenten hadden. Van de 21 die overbleven hoort men niets. Want die gaan wel gewoon ploeteren en vechten tot ze erbij neervallen.

Terwijl je je ook zou kunnen afvragen hoe goed de zaken gaan bij Tempo Team als ze maar liefst 70 bureaus laten langskomen en straks nog meerdere rondes met mankracht weten te vullen. Hebben ze daar niets beters te doen? Blijkbaar niet en dat zou toch moeten duiden op een heel mager worstje, van de niet biologische soort.

Zogenaamd met opgeheven hoofd brullen de 49 bureaus (en niet-genodigden) nu hoe de aloude wereld van glamour teloor gaat. Dat klanten zich gedragen als dating-apps en boeren-matchprogramma’s. 'Welkom in de nieuwe wereld?’ klinkt als wanhopige vraag.

Nou, die wereld is al niet zo nieuw meer. De megapitch is als het Binnenhof, die mijlenver afstaat van de realiteit van bureaus en klanten die wel gewoon bezig zijn met loyale relaties en effectief werk. De pitch is een bubbel met een dynamiek die voor buitenstaanders oogt als poppenkast. Die soms ook wel erg vaak in herhaling valt. Was er niet ooit de vraag of KPN z’n lange relaties zomaar overboord zette? En werd bij steeds meer klanten niet elke opdracht uitgezet als pitch? En had het AD niet de reputatie om elk half jaar te shoppen voor een nieuw bureau?

Kom op mensen. Back to work. We weten dat we morgen weer mee zou doen aan die pitch. Waarom? Omdat we reclamehonden zijn. En die lusten nu eenmaal worst.

Het zou sieren als we de shit daarna niet op straat gooien, maar gewoon in de goot achterlaten. Of met een plastic zakje weggooien. Dat is de nieuwe wereld.

Avatar

Erik Kellerhuis

(26 februari 2016, 9:12)

Brillante Tekst!

Avatar

Martijn van Woudenberg

(26 februari 2016, 12:00)

Allemachtig. Wat een slechte verliezer. Arrogantie ten top. Te goed voelen en niet kunnen winnen.

Avatar

Harald Agterhuis

(26 februari 2016, 12:06)

Herkenbaar. Ooit naar Berlijn gevogen om tot de ontdekking t komen dat het geen exclusive gesprek was maar met 9 andere recruitment buro´s die ieder op de P van Prijs zaten te stampen om de opdracht binnen te slepen.

Avatar

Cora Baas

(26 februari 2016, 12:18)

Prachtig stukje Ivo !

Avatar

Kris (The A-List)

(26 februari 2016, 13:02)

Je wist wat er zou komen, notabene op Adformatie aangekondigd. Eerst gaan en dan pas ontmoedigd raken omdat er meer mannetjes zijn die voor de mooie vrouw gaat. Achteraf dan weer zeggen dat het niet eerlijk is, en 'zo doen wij dat niet'. Welkom in de nieuwe wereld. Heerlijk dit soort acties.

Avatar

erik@etfriends.nl

(26 februari 2016, 14:04)

Gelukkig zijn er ook voldoende voorbeelden van adverteerders die het aan bod van bureaus wel kennen of efficiënt leren kennen alvorens tot nadere kennismaking over te gaan. Ze weten ook op basis waarvan ze kiezen. Ze hoeven niet te vervallen in een dergelijke zinloze oppervlakkige tijd en geldverslindende beauty contest. Als iemand denkt op deze manier tot een goed keuze te komen, wens ik hem veel succes. Het is bijna een garantie voor een slecht keuze. De betere bureaus doen er niet aan mee of trekken zich snel terug.
@ Ivo: complimenten.

Avatar

Maurits Rinders

(26 februari 2016, 15:03)

Ik snap de frustratie van Ivo. Maar Tom slaat de gevoelige spijker met één klap diep in de wond.

Avatar

Marnix Pauwels

(26 februari 2016, 16:11)

Nou, dat hadden we bij Woedend! dan al best aardig gezien. In 2014.

https://vimeo.com/105255852

Avatar

theo@pradd.nl

(29 februari 2016, 15:17)

Het bureau dat uiteindelijk voor Tempo Team gaat werken heeft dus wat uit te leggen aan zijn vakbroeders. En eigenlijk ook de bureaus die het net niet zijn geworden.

Adfo Books Bestsellers

Gerelateerde items Tempo-Team Ddb & Tribal Amsterdam