Lauren Spencer: ‘Er is zoiets grappigs en raars aan de mens’

Deze week is Lauren Spencer (32), creative director bij TBWA\Neboko curator van Random Pic(k) Of The Day For A Week. Vijf dagen lang deelde zij haar inspiratie op de LinkedIn-pagina van Nils Adriaans en Adformatie, à één bijdrage per dag.

Een kleine explosie

Spencer over haar week: ‘Toen ik de vraag kreeg om vijf picks te kiezen, kreeg mijn brein een kleine explosie. Ik ben niet alleen chronisch online waar ik mij laat prikkelen door niche accounts en absurde/humoristische content, maar ik heb ook vaak prikkels nodig van musea, film, muziek en plekken om mij heen. Ik heb daarom gekeken naar de verschillende fases in mijn leven, van mijn jeugd in Curaçao, tot het heden bij TBWA\Neboko. Van elke fase heb ik een pick gekozen die mij toen heeft geïnspireerd.’

Hier haar 5 bijdragen van de week:

1. Curaçao – ‘Toen ik die scène in de bioscoop zag, was het net alsof ik zelf in het water lag’

‘Tijdens mijn jeugd in Curaçao werd ik op vele manieren geïnspireerd. Ik bracht veel tijd door buiten in de natuur, er was altijd wel iets fascinerends om naar te kijken. Het eiland voelt zelfs een beetje magisch; de felle kleuren, het gefluister van de wind, het rustgevende geluid van de zee, de heldere sterrenhemel, de diversiteit in mensen en de verhalen van het verleden. Maar ook mijn opa en oma die onder het genot van een verse stoba (een typisch Antilliaans gerecht) mij de mooiste verhalen vertelden.

Gek genoeg is er een film die mij altijd liet denken aan Curaçao. De film speelt zich daar niet af, maar een scène is mij altijd bijgebleven, omdat het een bepaald gevoel van Curaçao voor mij omarmde. Dit gaat om de scène in Moonlight waarbij een van de hoofdrolspelers, Juan, de jonge Chiron leert zwemmen. Iets wat zo herkenbaar was voor mij, iets wat ik zelf ook heb geleerd in de zee. Toen ik het in de bioscoop zag, was het net alsof ik zelf in het water lag. Natuurlijk verkent de film ook thema’s van zwarte identiteit, iets wat ik van jongs af aan al meekreeg als half-Nederlandse en half-Antilliaanse.’

Moonlight - Swimming Scene (“The Middle Of The World”) https://www.youtube.com/watch?v=z6yMItXePG8

2. Kunstacademie – ‘Stiekem was mijn kunstenares-oma uit Nederland mijn inspiratie voor deze studiekeuze’

‘Toen ik achttien was, vertrok ik naar Nederland voor de BA (bachelor) Interactive Media Design aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunst in Den Haag. Creatief zijn vond ik altijd leuk, maar stiekem was mijn kunstenares-oma uit Nederland ook mijn inspiratie voor deze studiekeuze. 

Tijdens deze studie verkenden wij verschillende vormen van creatie, van grafisch design tot performance art. De uitkomst en vorm maakten niet uit, als het ons maar leerde om een concept te ontwikkelen. Ik creëerde de hele dag, maar daar had ik natuurlijk ook inspiratie voor nodig. Die kreeg ik van veel docenten, onder wie Shayna Schapp, die veel fascinerende kunst en kunstenaars met mij deelde.

Een van de exposities die mij écht heeft geïnspireerd was die van Ed Atkins in 2015 in het Stedelijk in Amsterdam. Voor mij voelde het werk ‘far beyond it’s time’. In het werk reflecteert Ed – toen al – op het potentieel van de digitale cultuur van nu en de gevolgen daarvan voor ons fysieke bestaan. In de grote zalen speelden er verschillende bewegende beelden af waarbij we een fantasieversie van Atkins konden zien die je als kijker extra bewust maakte van de fysieke werkelijkheid.’

Referenties:
- Ed Atkins, Happy Birthday!!, 2014 https://www.youtube.com/watch?v=vM0hHSKfZw8
- Ed Atkins, Ribbons – Excerpt https://www.youtube.com/watch?v=hR2WL0PqRFo
- Ed Atkins, Warm, Warm, Warm Spring Mouths, 2013 – 2 https://www.youtube.com/watch?v=vFfNTmKoBSU&list=RDvFfNTmKoBSU&start_radio=1
- Stedelijk acquires three works by British artist Ed Atkins https://www.stedelijk.nl/en/news/72304

3. Kunstacademie 2 – ‘Dit Howdy Doodylink-figuur keek mij recht in de ogen aan, terwijl het nummer When a Man Loves a Woman van Percy Sledge in de achtergrond speelde’

‘Colored Puppet is het werk van kunstenaar Jordan Woulfson. Een kunst-installatie waar je helemaal stil van wordt – in tegenstelling tot het keiharde geluid van de kettingen die de gigantische robotische pop gewelddadig door de zaal heen gooit en sleept. In zijn ogen verschijnen ook twee schermen die beelden afspelen.

Het inspireerde mij omdat wij normaal in een museum echt de kijker zijn, en in dit geval voelde het alsof de rollen waren omgedraaid. Zo keek het Howdy Doodylink-figuur mij recht in de ogen aan terwijl het nummer When a Man Loves a Woman van Percy Sledge in de achtergrond speelde. Het daagde mij uit om na te denken over mijn rol als toeschouwer.’

Referenties:
- https://artlead.net/journal/jordan-wolfson-on-his-show-manic-love-at-stedelijk-amsterdamJordan
- Jordan Wolfson, fragment Stedelijk Museum Amsterdam https://www.youtube.com/watch?v=hbj1BR_yTzQ

4. Film and Photographic Studies – ‘Waar ik op de kunstacademie zelf maakte, leerde ik nu om ernaar te kijken met een curators-oog’

‘Na de kunstacademie volgde ik de Master Film and Photographic Studies aan de Universiteit in Leiden. Waar ik op de kunstacademie zelf maakte, leerde ik nu om ernaar te kijken met een curators-oog. Ik kreeg voor een project de kans om in het Eye Archief door alle oude footage heen te gaan, om vervolgens met een groep ons eigen gecureerde filmprogramma te organiseren: The Ghost in The Machine.

Naast het archief in Noord ging ik zelf ook graag naar de exposities. Mijn favoriet: Michelangelo Antonioni, Il Maestro del Cinema Moderna in 2016. Antonioni was een revolutionaire filmmaker die bekend stond om de ‘cinema of absence’, die zich richtte op de ambigue aard van menselijke relaties. Hij was een van de pioniers die een niet-traditionele manier van verhalen vertellen introduceerde. Wat mij vooral inspireerde was dat er eigenlijk geen verhaal nodig was, maar dat hij met sfeer en ruimte iets creëerde dat belangrijker was dan de plot.

Parallel aan de expositie speelde zijn film Blow Up in een van de filmzalen; van zijn hele oeuvre mijn grootste, échte inspiratie.’

Referenties:
- https://www.eyefilm.nl/en/programme/michelangelo-antonioni/141405
- Blow-Up (1966) – Ending Scene https://www.youtube.com/watch?v=3wpxg6eTnv0
- Blow-Up (fragmento) https://vimeo.com/139345052

‘Ik kan écht genieten als ik lekker scroll door alle absurde en humoristische (erg belangrijk voor mij) filmpjes’

5. Het internet – ‘Social media hebben laten zien dat we als mensen eigenlijk heel veel ‘free will’ hebben en nauwelijks gêne kennen’

‘Zoals je ziet is een thema dat veel terugkomt in mijn inspiratie de mens; thema’s rondom de mens, de perceptie van de mens, het menselijk gedrag, en ga zo maar door. Er is zoiets grappigs en raars aan de mens, en social media hebben laten zien dat we eigenlijk heel veel ‘free will’ hebben en weinig gêne. Ik kan écht genieten als ik lekker scroll door alle absurde en humoristische (erg belangrijk voor mij) filmpjes. Behalve dat het handig is voor mijn werk, kun je wel zeggen dat ik er een lichtelijke obsessie mee heb. De mensen die mij volgen weten ook dat mijn stories vaak bestaan uit een collectie aan zorgvuldige uitgezochte meme’s. Soms zijn de simpelste handeling van de mens het grappigst, zoals iemand die elke dag hetzelfde rare dansje doet, iemand die zich verspreekt en hier een remix van maakt, of iemand die de vraag stelt: “Wat als je ogen zouden openen als hotdogs in plaats van hamburgers?”

Je zou kunnen dus kunnen zeggen dat alles wat ik opsla op Instagram en TikTok dient als een kleine private museumcollectie aan internet-inspiratie.’

In de week van 18 mei – Random Pic(k) Of The Day For A Week verschijnt tweewekelijks – is 'straatvoetbalkoning' Soufiane Touzani, als (retail)merk en mediabedrijf, curator van #RPOTDFAW.