Ons commercieel erfgoed loopt gevaar

Onvervangbaar reclamewerk valt vaak tussen wal en schip.

Terwijl er in Nederland duizenden instanties actief zijn om kunst als cultureel erfgoed te ondersteunen, is het met het behoud van commercieel cultureel erfgoed (zoals reclames, verpakkingen logo’s en bedrijfsarchieven) erbarmelijk gesteld.

Musea
Verantwoordelijken bij musea en culturele instellingen zijn meestal niet in staat om het commerciële erfgoed op waarde te schatten. Dit terwijl deze uitingen in mijn ogen net zo goed als kunst onder ons culturele erfgoed behoren te vallen. Kunst en reclame hebben dikwijls immers dezelfde doelstellingen: het prikkelen van de zintuigen.

Waarom zou het Droste-blikje (met het welbekende Droste-effect) minder belangrijk voor het Nederlands cultureel erfgoed zijn als de Zonnebloemen van Vincent van Gogh? Helemaal als je in rekenschap neemt dat laatst genoemde kunstwerk niet eens in Nederland is gemaakt. Bekende kunstenaars zoals Andy Warhol, Jeff Koons en Paul Huf sprongen regelmatig over de hekken tussen kunst en advertising, waardoor ze de scheiding tussen deze beide creatieve ambachten flink vervaagden.   

Particulieren
Het thema ‘Art versus Advertising’ is een discussie, die al  tientallen jaren wordt gevoerd en een eenduidig antwoord is tot op heden niet gegeven. Dat commercieel erfgoed deel uitmaakt van ons culturele erfgoed, wordt weinig weersproken (ook al heeft dit geen invloed gehad op het bewustzijn om dit erfgoed dan ook voor de toekomst te behouden).

De verantwoordelijkheid voor het bewaren van ons commercieel erfgoed ligt momenteel vooral in de handen van particulieren. Hoe mooi ook dat zij dit op zich nemen, hierin schuilt wel een gevaar. Belangrijke archieven kunnen namelijk gemakkeiljk tussen wal en schip vallen, binjvoorbeeld doordat erfgenamen niet weten wat zij met de verzameling aan moeten. Het behoud van het commercieel erfgoed staat dus op de tocht. Het is daarom essentieel dat nationale èn regionale archieven de waarde van dit erfgoed gaan inzien en verantwoordelijkheid ervoor nemen.

Richard Otto is uitgever van oa ‘Verdwenen Merken’, ‘Vroom & Dreesmann’ en ‘Namespotting’.

 

Advertentie
advertisement

Plaats als eerste een reactie

Advertentie