Dramatische daling van Effie-waardige campagnes komt door volgzaamheid in het vak

Aantal Effie-inzendingen kelderde in 2019. Paul van Kuilenburg heeft een verklaring: de meeste campagnes lopen achter dezelfde trend aan.

Door Paul van Kuilenburg

Het tijdperk van fact-based advertising en big data klinkt als een gouden tijd voor een resultaatgerichte prijs als de Effie. Toch werd voor de aankomende Effie-awards aanzienlijk minder ingezonden. Het aantal inzendingen daalde van 47 vorig jaar naar 34 dit jaar – dat is maar liefst 28% minder.

Bij deze bekendmaking spinde de organisatie de aandacht naar “een verdubbeling aan nieuwkomers” onder de inzenders. Opmerkelijk, voor een prijs die resultaat zo hoog in het vaandel heeft staan. Want is de dramatische daling niet een signaal dat er iets verkeerd gaat in het reclamevak? Zou onze aandacht niet moeten uitgaan naar het achterhalen van de oorzaken?

Buikgevoel en gezond verstand

Ruud Slierings haalde recent het gevaar van kortetermijndenken aan, en dat is volkomen terecht. Maar dit probleem speelde een jaar eerder ook al en toen lag het aantal inzendingen toch echt een stuk hoger.

Ik geloof dat er meer aan de hand is. Daarom hier een paar andere, minder voor de hand liggende verklaringen voor het eroderende inzendingenaantal. Geen harde, cijfermatige onderbouwde conclusies, maar veronderstellingen op basis van buikgevoel en gezond verstand.

Advertentie
advertisement
aantal Effie-campagnes ingezonden

Purpose tegen beter weten in

Purpose wordt regelmatig geframed als heilige graal voor succes. De populariteit ervan lijkt echter vaak de aandacht af te leiden van cruciale stappen in de bouw van een sterk merk. Dat ‘goed doen’ voor de maatschappij of de planeet prijzenswaardig is, daar kan iedereen het over eens zijn.

De vraag is echter of je er ook goed aan doet je communicatiebudget te spenderen aan het uitdragen van die goede intenties. Wanneer een purpose is verankerd in het bedrijfsmodel van een merk, dan is dit antwoord eenvoudig. Aandacht voor het purpose betekent dan onherroepelijk ook aandacht voor datgene dat je verkoopt. Pak de usual suspects als Tony’s Chocolonely, Tesla en De Vegetarische Slager: hun purpose valt niet uit te leggen zonder hun producten te benoemen.

Maar veel merken zijn nu eenmaal niet op een purpose gebouwd. Zij kunnen zich alsnog laten gelden door een maatschappelijk thema te claimen, zoals gendergelijkheid of politiegeweld. Dat is ook prijzenswaardig, maar omdat zo’n thema niet is verankerd in het productaanbod, gaat elke euro aan aandacht voor zo’n purpose wel ten koste van aandacht voor datgene wat het merk verkoopt. Dus dan is het zaak dat de massa het merk al door en door kent. Zo niet, dan duikt al snel de onvermijdelijke vraag op: “mooi verhaal, maar welk merk hoorde er ook alweer bij?”

Op de trein springen

Dit maakt deze route vooral geschikt voor grote gevestigde merken in de bovenste regionen van onze evoked sets. Ik geloof dat veel kleinere merken zich dit niet beseffen. Zij willen zo graag mee op de purposetrein, dat ze noodzakelijke stations als naamsbekendheid of propositiebekendheid voorbij rennen om maar op de trein te kunnen springen.

Maar stel: je bent wél een bekend merk, iedereen weet wat je verkoopt en je besluit stelling te nemen in een maatschappelijk thema. Dan kun je daar hoge ogen mee gooien. Denk aan wat Dove 14 jaar geleden deed met de lancering van haar Real Beauty campagne. Dove was in die tijd het eerste en enige merk dat dit onderwerp aansneed, dit maakte haar aanpak vernieuwend en spraakmakend.

Dovende impact

Maar wat als je niet meer de enige bent? Als iedereen een soortgelijke boodschap gaat verkondigen, dooft die impact al snel uit. Dit is precies wat er momenteel lijkt plaats te vinden. Livera vraagt vrouwen in alle vormen en maten hun schoonheid te tonen. Wehkamp vraagt vrouwen in elke levensfase om het beste van zichzelf te laten zien. En bij Zalando kunnen vrouwen sinds kort zichzelf zijn.

Hartstikke mooi voor alle liefhebbers van inclusiviteit, maar slecht nieuws voor de liefhebbers van impactvolle, effectieve reclame. Want hoe kun je als merk een Effie-waardig verschil maken, als iedereen eenzelfde maatschappelijke thema tot hoofdboodschap bombardeert? Is een purpose als inclusiviteit of duurzaamheid niet beter af als randvoorwaarde voor eigentijdse bedrijfsvoering, dan als merkbelofte?

Niemand die bij de koffiezetautomaat vraagt: “Heb je die reclame gezien, met al die korte fragmenten van heel veel mensen?”

Vignettencampagnes zijn uiterst praktisch, maar wie onthoudt ze?

De juiste boodschap, gericht op de juiste ontvanger, op het juiste moment. Het klinkt als koren op de molen van resultaatgericht werk: eindelijk een einde aan die legendarische 50% weggegooid reclamegeld. Toch kleeft er een kanttekening aan de populariteit van programmatic marketing. Verschillende boodschappen voor verschillende ontvangers vragen ook om een explosief grotere hoeveelheid campagne-uitingen, terwijl de budgetten niet explosief hoger zijn dan voorheen.

Er voor iedereen zijn

Wie kwalitatieve executies wil waarborgen, moet dus pragmatisch te werk gaan. Zo’n aanpak mondt met regelmaat uit in modulaire vignettencampagnes. Oftewel: campagnes die zijn opgebouwd uit veel korte beeldfragmenten, meestal van een hoop verschillende mensen (lees: doelgroepsegmenten). Op tv verschijnt de volledige bundel vignetten, veelal met de boodschap ‘we zijn er voor iedereen’. Online worden alle fragmenten in losgeknipte vorm zorgvuldig weggezet op elke afzonderlijke doelgroep.

Kijk naar KPN, naar VodafoneZiggo en naar wat Albert Heijn deed voor ze besloten dat ze door gebrek aan herkenning weer een supermarktmanager nodig hadden. Maar ook naar Blokker, Eneco, Nationale Nederlanden, het Waterschap, en the list goes on. Het is een praktische oplossing, die uitstekend onderbouwd kan worden. En strak gemonteerd op aanstekelijke muziek kan zo’n campagne ook een verdomd goed gevoel overbrengen.

Niet te onthouden

Het probleem van vignettenfilms zit echter in de onthoudbaarheid ervan. Een vignettenfilm is goed in het kortstondig overbrengen van een boodschap, maar niet in het achterlaten van een blijvende indruk. Mensen bouwen geen band op met fragmenten. Niemand die bij de koffiezetautomaat vraagt: “Heb je die reclame gezien, met al die korte fragmenten van heel veel mensen?”.

De fragiele onthoudbaarheid van vignettencampagnes wordt verder aangetast door de populariteit ervan. Want hoe meer vignettenfilms in reclameblokken opduiken, hoe moeilijker het wordt om ze uit elkaar te houden. Welk merk is er voor de sociale dieren en de superburen? Welke is er voor de gadgetfreaks en de snelheidsduivels? Voor de woonkamerfashionista’s en de tortelduiven? Voor de makers, de netwerkers, voor de stormtrotseerders en de oeververtoevers?

Allemansvriendjes zonder onderscheid

‘Target the whole market,’ zei Byron Sharp, en dat zei hij niet voor niets. Maar een doelgroepomschrijving is nog geen merkbelofte. Stellen dat je er voor iedereen bent, is eigenlijk alleen een omslachtige manier om te vertellen dat je te koop bent. Niet bepaald een opvallende boodschap waar de Effie-potentie vanaf spat. Het wordt bijvoorbeeld al een stuk interessanter, als je beweert er juist niet voor iedereen te zijn. “Here’s to the crazy ones,” zei Apple ooit, om vervolgens uit te groeien tot een van de grootste merken.

Als niemand kritische vragen over onderzoek stelt ontstaat al snel de schijnzekerheid met een campagne goud in handen te hebben.

Onderzoek kan leiden tot tunnelvisie en schijnzekerheid

Onderzoek en Effie gaan hand in hand. Onderzoek helpt bij inzichten blootleggen, merkontwikkeling in kaart brengen en de rol van communicatie daarin duiden. Onderzoek aanwijzen als mede-oorzaak voor minder effectief werk klinkt dan ook verre van logisch.

Toch valt er wel wat aan te merken op hoe onderzoek gebruikt wordt. Op papier is het een middel om te leren over wat communicatie doet – of kan doen. In de praktijk merk ik echter dat het vaak wordt gebruikt als middel om gelijk mee te halen. Waarbij resultaten worden gepresenteerd als absolute waarheid. Voor kritische vragen is men zelden ontvankelijk – het is immers onderzocht – dus wat heb jij als niet-onderzoeker nou voor recht van spreken?

Gemakkelijk applaus

Deze houding in onderzoek helpt ook de twee bovengenoemde verklaringen in stand houden. Pak bijvoorbeeld het onderzoek waaruit blijkt dat jonge mensen de voorkeur geven aan merken met een purpose. Dit wordt steevast omarmd door het purposekamp, maar dit onderzoek draait om aankoopintentie – niet om daadwerkelijke aankoop. En tussen intentie en gedrag zit een wereld van verschil: wie heeft er niet de intentie om elke week in de sportschool te staan?

In pretest is het makkelijk applaudisseren voor een dankbaar doel als inclusiviteit of duurzaamheid. Maar hoe sterk is dat enthousiasme in een aankoopsituatie, wanneer het merk van de concurrent er lekkerder uitziet – of in de aanbieding is?

Hetzelfde geldt voor vignettencampagnes. Een vrolijke film kan het in pre-test goed doen op boodschapoverdracht, betrokkenheid en enthousiasme. Maar op langetermijn-onthoudbaarheid in een woud van concurrenten wordt zo’n campagne niet getest. Wanneer niemand hier kritische vragen over stelt, ontstaat al snel de schijnzekerheid met zo’n campagne goud in handen te hebben.

Pleidooi tegen klakkeloos volgen

Dit artikel is geen pleidooi tegen purpose, tegen vignettencampagnes of tegen onderzoek. Dit is een pleidooi tegen klakkeloos volgen van de laatste trends in het communicatievak. Tegen kiezen voor een aanpak omdat de rest het ook doet. Tegen een gebrek aan kritische bureaus die zeggen “sorry, maar hier is het merk niet klaar voor, laten we het anders doen”.

Natuurlijk is de concurrentie moordend maar met een u-vraagt-wij-draaien-mentaliteit roep je de daling in Effie-inzendingen geen halt toe. Tegelijk is dit ook een pleidooi vóór werk dat is gebouwd rondom een krachtig creatief idee. Een idee dat hypes aan zijn laars lapt, dat opvalt en bijblijft en in een split second aan de afzender wordt gekoppeld. Een pleidooi voor voetbalhiphop van Koning Toto en voor de bourgondische sfeer van Johma ‘Oet Twente’. Succes 5 november! Ik hoop dat jullie goede voorbeeld goed doet volgen.

Paul van Kuilenburg is Strategy Director bij Alfred

Reacties: 20

**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Stefan Vermeul
Heel goed geschreven!
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
marianne stok
Hear hear. Goed verwoord! Chappeau
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Rob Revet
Helemaal eens, Paul. Als alle merken op de purposetrein springen, ontstaat een soort 'purposeclutter' waarin niemand meer opvalt. Misschien vind je het blog dat ik hier kortgeleden over schreef interessant: https://www.marketingfacts.nl/berichten/wat-purpose-marketeers-kunnen-leren-van-boze-boeren
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Ellen de Kruijf
Helemaal mee eens!
Het is ook helemaal in lijn met de bevindingen van de laatste IPA publicatie 'Lemon; a repair manual to reverse the crisis in creative effectiveness'.
Communicatie heeft de kracht van het entertainen verloren en is 'zuur' geworden. Het gaat dieper in om de redenen waarom communicatie minder effectief is geworden en geeft aan wat er aan gedaan kan worden om dit te veranderen.
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Krijn Smits
Wow. In 1 artikel (bijna) alles benoemen wat er mis is met de reclame industrie. Raker dan dit kan bijna niet. Als ik ergens marketing directeur was, zou ik direct klant bij je worden.
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Kees van Duyn
Chapeau Paul! Ben het ook helemaal met je eens dat onderzoek vaak schijnwaarheden en -zekerheden produceert. En het is een onderzoeker die dit zegt...
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Donny
Mmm heeft denk ik ook te maken met de teloorgang van de traditionele bureau wereld. Die hadden nog wel schandalige bedragen over om zichzelf te bevlekken. De nieuwe lichting geeft daar veel minder om, zeker als ze zien wat zo een inschrijving kost.
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Ronald Pont
De purpose van een merk is the job to be done. Wake-up call over hoe het staat met de creatie van toegevoegde waarde, vernieuwende business ideeën, marketing effectiviteit en de verbetering van klantervaringen. Supermooi opgeschreven. Compliment!
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Remko
Inhoudelijk eens. Echter, voor veel bedrijven waar ik voor werk(te) -o.a. Bever - is een Effie totaal niet meer interessant. Veel gedoe en kosten. Een prijs waar de klant uiteindelijk niets aan heeft. Het feit dat het aantal inzendingen daalt komt doordat de prijs aan waarde verliest. Je moet een prijs uitreiken aan de beste campagne, niet aan de beste inzending.
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Harry Stamps
Laten we niet beginnen over het aantal inzendingen voor Effie. Laten we eerst praten over de professionaliteit in ons vak. Dat vraagt om zelfbewuste adviseurs met doorzettingsvermogen om een lans te breken voor een goede strategie en een goed creatief idee. Ook om lef. Serviliteit is vooral op de korte termijn gericht. Het brengt niemand echt verder. Zeker een merk niet. Goede adviseurs aantrekken of opleiden dus. Daar begint het mee. In het belang van het merk, de klant en tenslotte voor het aantal Effie-inzendingen!
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Kees
Bij reclame op tv gaat bij mij onmiddellijk het geluid uit. Aanstekelijke muziek, zoals hierboven vermeld, krijg ik dus niet te horen. Ook niet als ik bij vervolgens wegzappen onbedoeld en ongewenst in een reclameblok op een andere zender beland. Of er veel portretjes van doelgroepen getoond worden? Nooit iets van gemerkt. Merken met een 'purpose'? Wat is daar de bedoeling van? Daar merk ik als geroutineerd reclame-wegzapper echt helemaal niks van. Vrolijke films die het goed doen in 'pre-tests'? Is er bij zo'n pre-test nooit eens iemand die zegt waar het op staat: " 't is reclame dus het interesseert me in het geheel niet"? Bij de koffie-automaat praten over reclame met al dan niet korte fragmenten? Is er geen interessanter onderwerp dan het daarover te hebben, ook al is het bij de koffie-automaat? De enige reclames waar ik mij wat bij voorstel, dat zijn die welke ondanks wegzappen te vaak langskomen. Als je bij het zappen per ongeluk alsnog in een reclameblok belandt en als je even de kamer uitloopt en er bij terugkeer een reclameblok begonnen is, dan komen Kruidvat, Frans Muller als Ilse van AH, Nivea-l'Oréal en sommige andere veel te vaak langs. Dat ik daar dan vervolgens niks meer van koop, wordt bepaald door de opdringerigheid en de hoge frequentie. Die roepen ergernis, wantrouwen en aandrang tot boycotten op. Dus niet 'vignetten', 'purpose' of waar reclamemensen zich verder zoal druk over maken. Effies verdienen alleen reclamemakers waarvan je de reclame nooit ziet, die maken de meeste kans dat ik wat van ze koop.
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Lodewijk van der Peet
Mooi en vooral goed geschreven verhaal over integer- en oprecht vakmanschap.
Maar met de Effie heeft het volgens mij niet zoveel te maken. De Effie doet er goed aan om eens goed na te denken hoe ze verder moeten. Het ligt niet aan volgzaamheid volgens mij. De Effie is een wedstrijd "hoe vul ik dat formulier zo goed mogelijk in" Er zijn strategen die er een goede boterham aan verdienen omdat ze een track record hebben in het prijswinnend invullen van dat formulier. Ik ben trots op de Effies die ik gewonnen heb, maar ik heb betere campagnes gemaakt die niks gewonnen hebben. De formulieren voor die campagnes waren niet door topstrategen ingevuld. Daarnaast kost de Effie, los van het enorm aantal uren, een bak geld. Als de Effie geen verdienmodel is maar oprecht de beste campagnes wil bekronen zouden ze een aantal barrières moeten wegnemen.
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Thijs Dorreboom
Goed en treffend artikel. Toevallig hadden wij het daar onlangs nog over in onze podcast Bakkie Media: alles draait uiteindelijk om de balans. Daar praat vooral Les Binet over en in combinatie met de Byron Sharp leer waar vele merken nu mee bezig zijn kan dit zeker voor balans zorgen!
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Swantje Brennecke
Interessante visie, dank! Persoonlijk zie ik nog een andere reden - de Effie is een prijs waarbij je effecticiteit moet kunnen aantonen. Maar als er steeds minder geld wordt uitgegeven aan goed, longitudinaal onderzoek naar merk- en saleseffecten, waarin ook de richting van het causale verband wordt gemeten, dan heb je weinig om in te zenden. En als er steeds minder vaak een daadwerkelijke doelstelling wordt geformuleerd van te voren, kun je ook niet meten of je deze behaald hebt.
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Arno van Welzen
Precies Swantje! Dát zorgt er voor dat _het aantal_ inzendingen daalt, het stuk van Paul, waar ik het overigens inhoudelijk, ook als onderzoeker, mee eens ben, heeft denk ik vooral gevolgen voor de _kwaliteit_ van de inzendingen.
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Boris Nihom
Interessante analyse, maar als ik als EFFIE jurylid naar deze data zou kijken zou ik die op zn minst gecorrigeerd willen zien voor het totaal aantal bureau's dat er in Nederland actief is en het aantal campagnes dat er per jaar gemaakt is. Het gaat namelijk niet om minder Effie-waardige campagnes, maar om minder inzendingen voor de Effie. Dat is appels met peren. Is er niet een veel simpelere 'user-centric' verklaring: het insturen van een Effie kost veel tijd van bureau leiderschap en strategen. En die hadden dit jaar even wat anders aan hun hoofd. Het was het drukste pitch-jaar in tijden en veel bureaus moesten reorganiseren. Denk aan AH, KPN, VodafoneZiggo en Hema pitch, die veel tijd vroegen van bijvoorbeeld TBWA, N=5, JWT en onszelf. Denk aan de fusie tussen DDB/Etcetera, denk aan de integratie van WPP in 1 gebouw. Veel van de 'klassieke' EFFIE bureau's waren dus even vooral met zichzelf bezig, en met new business. Of bestaan simpelweg niet meer als zelfstandige entiteit. Bovendien zijn er een aantal grote Nederlandse adverteerders die weer steeds meer werk op global niveau laten maken. Denk Heineken, Philips en Unilever. Het zou mij niks verbazen als het aantal inzendingen ook bij andere awards lager zal liggen. Kortom, de valkuil is om als 'campagne' mensen alleen naar de inhoud van de campagnes te kijken en de organisatorische en bedrijfsmatige context te vergeten. De taart wordt simpelweg kleiner en het ziet er naar uit dat dat voorlopig zo zal blijven. Dat vind ik een veel urgenter signaal...
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Paul van Kuilenburg
Goed punt Boris, de factoren die je noemt zullen vast en zeker ook een rol hebben gespeeld bij een lager aantal inzendingen. Maar wat mij betreft maken de zorgzame ontwikkelingen die je beschrijft (merken die massaal pitchen of hun campagnevoering uitsourcen naar het buitenland) mijn pleidooi tegen volgzaamheid niet minder urgent. Als de taart kleiner wordt en veel bureaus het zwaar hebben, is het belangrijker dan ooit dat we ons vakgebied een goede dienst bewijzen. Dat doen we beter met opvallende onthoudbare campagnes, dan met volgzaam werk waarvan de afzenders inwisselbaar zijn. Dus laten we kritisch blijven naar onszelf en onze klanten, niet meewaaien met alle winden en niet meebuigen omwille van de lieve vrede en een kortetermijn-opsteker voor het BBI. Onopvallend werk is de doodsteek voor effectiviteit - en zonder effectiviteit is onze taart straks nog een stuk kleiner. Of zoals Bill Bernbach het ooit veel mooier zei: “If your advertising goes unnoticed, everything else is academic”
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Rene Jaspers
Hallo Lodewijk, ik ben ook een trotse winnaar van vele Effies. Ik vraag me af waarom jij de Effie vooral ziet als een invuloefening van een formulier. Dat de Effie aan kritiek bloot staat, dat is duidelijk. En terecht. Maar om deze nu zo op deze wijze te diskwalificeren, vind ik niet passen bij jouw vakmanschap. Wat mij betreft is het ook geen volgzaamheid maar eerder armoede. Van iets dat ooit een vak was maar veranderd is. Zowel aan opdrachtgeverszijde als aan bureauzijde. En waar de Effie misschien nog geen antwoord op is. Ik ben ook wel benieuwd wat jij dan van jezelf betere campagnes vond, die dan toch niet Effie (bewezen effect?) waardig bleken te zijn. Welk criteria pas jij hier dan bij toe? Ik ken overigens heel veel "campagnes" die niet voor een Effie in te zenden zijn maar toch briljant. Maar dat is dan weer de uitdaging voor de toekomstige Effie. En inderdaad kost een inzendig voor een Effie veel geld, maar dat geldt voor alle awards.
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Rene Jaspers
Ha Boris, ik vind het gebrek aan tijd aanvoeren voor het minder aantal ingezonden cases een beetje een 'slap' excuus. Altijd zijn alle bureaus druk met andere zaken, dus dat is niets nieuws. En ja, de global invloed is er ook. Maar dat is ook niet van dit jaar. Zou het niet ook aan andere zaken kunnen liggen? Zoals bijvoorbeeld uberhaupt minder effectieve campagnes. O.a. door de invloed van de focus op het digitale. Waardoor versnippering van boodschap en aandacht kan ontstaan, en het budget niet toereikend is om dat allemaal goed te ondersteunen. Met ook minder focus op blijvend onderscheid, waarde en binding. En daardoor gewoonweg minder effectief. En dat is een veranderende context. Waar de huidige Effie wellicht ook nog geen ruimte aan biedt.
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Rene Jaspers
Hallo Paul, mooi deze jaarlijkse terugkerende discussie. En fijn dat je er zo goed overkoepelend over schrijft. Dusdanig dat het wel reacties bij mij oproept. Heb je bewust gekozen voor het woord 'volgzaamheid' en heb je het geen 'armoede' durven noemen? En als je het over 'het vak' hebt, over welk vak hebben we het dan? Waarschijnlijk niet over Marketing, want dat is vaak veel groter dan de Effie aan kan (is mijn eigen ervaring). Dus meer naar de marketingcommunicatie-kant van het vak dan? En dan volg ik je wel. Omdat ik vaak het gevoel heb dat de ontwikkelingen daar niet altijd de Effie-effectiviteit ten goede komen. Veel kortlopend, uiteraard met aandacht voor onmiddellijk resultaat maar vaak oh zo versnipperd en weinig onderscheidend. En moeilijk herkenbaar als kwalitatieve executies. Is dat wat je bedoelt? Ik denk dat ik ook snap wat je bedoelt met het feit dat 'purpose' niet zo maar een bruikbaar Effie-element is. En dat is maar goed ook. Gelukkig prikt de consument nog steeds door trucjes heen. En staat zij wel open voor echtheid en gemeendheid. Zie bijvoorbeeld Nike en Kaepernick.
Lees meer Lees minder
**Bold** _italic_
Uw emailadres wordt uitsluitend gebruikt om mogelijk contact met u op te nemen naar aanleiding van uw bericht en is alleen zichtbaar voor de redactie.
Advertentie