Studio Room stopt: 'Combinatie van concept en design heeft ons veel gebracht'

Om maar te beginnen met de belangrijkste vraag: waarom stopt Studio Room?

‘Ik had mezelf ooit voorgenomen dat ik rond mijn 67ste niet meer de eindverantwoordelijkheid wilde blijven dragen voor de studio. Inclusief medewerkers, salarissen en noem maar op. De afgelopen twee jaar heb ik met behulp van een bureau onderzocht of er een partij zou zijn waarmee we samen zouden kunnen gaan. Of misschien een overnamepartner. Die zoektocht heeft jammer genoeg niets opgeleverd. Ik heb even overwogen om nog één of twee jaar door te gaan, maar uiteindelijk toch de knoop doorgehakt. Studio Room heeft het 25 jaar goed gedaan en nu is ook een mooi moment om te stoppen.’

Was er ook een economische reden?

‘Deels. We hebben het de afgelopen jaren niet heel makkelijk gehad. We waren natuurlijk al flink kleiner geworden toen we eind 2022 alle activiteiten voor Linda. aan Talpa hadden overgedaan. De studio kwam daarna min of meer tussen tafellaken en servet terecht qua grootte. Dat heeft denk ik wel meegespeeld met hoe andere partijen naar ons keken. Maar er was altijd veel belangstelling voor het mooie portfolio dat we nog steeds hebben.’

Studio Room heeft een boek uitgebracht rond het 25-jarig jubileum. Daarin staat dat voor de studio geldt: ‘met leuke mensen, leuke dingen doen op een leuke plek’. Dat is volgens mij gelukt.

‘Dat is zeker gelukt. Rozemarijn de Witte heeft de studio in 2000 opgezet met Monique Bleeker. Kort daarna is daar Joanne Clarke bijgekomen. Hun overtuiging was: je moet plezier hebben in wat je doet, met de collega's met wie je samenwerkt en uiteindelijk ook op een mooie plek waar je ongelooflijk veel uren in de week slijt. Ik denk dat we er de afgelopen kwart eeuw in geslaagd zijn om dat motto vast te houden.’

Jij kreeg in 2005 de leiding. Hoe heb je Studio Room verder ontwikkeld?

‘Nadat magazine Linda. was bedacht en de uitgeverij Mood for Magazines was opgetuigd, werd Rozemarijn daar steeds drukker mee. Toen ik erbij kwam, maakten we de keus dat we niet alleen de vormgeefafdeling voor Linda. en de nieuwe uitgeverij wilden zijn. Vanaf de start in 2000 liepen immers ook al best veel andere projecten. Uiteindelijk heeft het succes van Linda. de studio ongelooflijk veel gebracht. Niet alleen in termen van een langlopende terugkerende opdracht die ook financieel een mooie basis legde. Maar ook door de opdrachten die dankzij het succes van Linda. naar ons toe kwamen voor bedrijven en organisaties zoals Plan Nederland, Albert Heijn, Etos, het Rijksmuseum en zo meer. Een enorm pluspunt was bovendien dat redactie en uitgeverij letterlijk om ons heen werden gebouwd in de kelders van de Promerskazerne in Naarden-Vesting. Normaal gesproken komt er bij een vormgeefstudio misschien twee, drie keer in de week iemand langs en is het vrij rustig op kantoor. Nu zaten we in het hart van een heel dynamische entourage.’

De rode draad in jullie werk is: Wat moet er verteld worden en hoe geef je daar vorm aan?

‘Ik denk dat de studio goed is in editorial design. Dus op een aansprekende manier datgene wat verteld moet worden vormgeven. En daar dan ook de accenten in aanbrengen en de gelaagdheid die een vertelling heeft. We kunnen pas vormgeven als we het zelf snappen. Hierdoor zijn we bij veel opdrachten ook conceptueel zeer betrokken geraakt. Die combinatie van concept en design hebben we voor heel veel verschillende opdrachtgevers kunnen uitvoeren. Maar opdrachtgevers hebben de afgelopen 25 jaar de communicatie met hun doelgroepen natuurlijk wel ernstig verlegd naar andere kanalen.’

Ja, hoe zijn jullie omgegaan met de steeds snellere digitalisering?

‘We hebben zeker opdrachten op digitaal gebied gedaan en daarnaast zelf de app Room for thought / Pic your moment gelanceerd die – inmiddels in andere handen – nog steeds bestaat met zo’n 25.000 gebruikers per maand. We hebben ook websites, nieuwsbrieven en Instagram-accounts vormgegeven, maar ik denk wel dat mensen niet per se naar ons toekwamen voor digitaal ontwerp. Dat had enerzijds te maken met het feit dat we vooral bekend waren van print en anderzijds dat opdrachtgevers voor digitaal meestal in zee wilden met een bedrijf dat 100 procent digitaal is, digital native. En ik geloof ook dat wij zelf uiteindelijk grafische vormgeving voor print een stuk spannender en leuker vonden dan wat je op digitale kanalen kunt creëren. Online vormgeving wordt toch in belangrijke mate geregeerd door de user experience en de eisen van usability.’

Met de digitalisering nam de interesse voor print af. Zie jij in deze tijd van digitale overvloed een kentering?

‘Print is natuurlijk niet meer dat enorme massamedium van toen. Maar ik merk dat de interesse in wat print vermag juist weer terugkomt. Een stad als Parijs biedt zijn inwoners tegenwoordig ook weer een paar keer per jaar een klein tijdschriftje. Ik denk, print is vaak beter in staat om mensen te bereiken en te betrekken bij wat je wil vertellen dan veel sociale media. Print creëert een ander soort aandacht. Daarmee heeft het absoluut zijn waarde. Print en tijdschriften zullen ook nooit verdwijnen.’

Studio Room doet (en straks deed) ook de vormgeving van het printmagazine van Adformatie. Hoe kijk je daar op terug?

‘Omdat ik in de uitgeefwereld werkte, kende ik Adformatie al sinds de jaren tachtig. Alle inhoud op krantenpapier met de hardgele steunkleur. Wij kregen in 2013 de opdracht om de uitgave te restylen. Later mochten we concept en vorm voor het maandblad mee ontwikkelen toen marketing en communicatie geïntegreerd werden in de formule. Daar hebben we samen met de huisstijl die Erik Kessels had neergezet onze stempel op kunnen drukken. Het was voor ons natuurlijk geweldig en heel prestigieus om voor Adformatie te werken, ook omdat we daardoor op hoofdlijnen uit eerste hand konden volgen wat er zoal speelt in de wereld van media, marketing en communicatie.’

Nu Studio Room stopt: wat gaan jij en je collega’s doen?

‘Ik weet het nog niet van iedereen. Joanne Clarke gaat zelfstandig door met JoClarkeDesign en ik kan haar daar misschien af en toe bij helpen. Koen van Amersfoort, Corry Maaouane en Anne Hartog gaan op zoek naar een nieuw avontuur. Voor mijzelf: het is zeker niet mijn bedoeling om te stoppen met werken. Commercieel creatief meedenken op doelgroepgerichte communicatieconcepten, dat is waar ik goed in ben. Ik hoop de komende jaren daarin nog wat te kunnen betekenen.’