Met de lancering van de Nature Impact Score (NIS) doet A.S. Watson Health & Beauty Benelux een gedurfde gooi naar de nieuwe standaard voor duurzaamheidscommunicatie in de drogisterijsector. Het moederbedrijf van Kruidvat en Trekpleister wil het 'oerwoud aan keurmerken' doorbreken met één universele score. Maar terwijl de retailer spreekt van een nieuwe standaard, heeft Kenniscentrum duurzaam leven Milieu Centraal vragen bij de methodologie en vermoedt een mogelijk te rooskleurig beeld.
Sinds 7 april prijkt de Nature Impact Score op ongeveer duizend eigenmerkproducten van Kruidvat en Trekpleister. De score, ontwikkeld in samenwerking met het Global Sustainable Enterprise System (GSES), moet de milieu-impact van een product in één oogopslag duidelijk maken via een kleurcode van rood naar donkergroen. Volgens Ed van de Weerd, CEO van A.S. Watson Benelux, is de missie helder: ‘Met deze score laten we zien dat duurzaamheid niet ingewikkeld hoeft te zijn. We maken duurzamere keuzes toegankelijk voor iedereen.’
Let op! Géén keurmerk!
De NIS is geen keurmerk dat minimumeisen stelt, maar een rating die de werkelijke impact meet van grondstofwinning tot aan het winkelschap. De score is opgebouwd uit drie pijlers die elk even zwaar wegen:
1. Milieu: Impact op lucht, water en bodem.
2. Circulariteit: Effectiviteit van materiaalgebruik en recycling.
3. Productievoetafdruk: Effecten van productie en transport op mens en milieu.
De onafhankelijkheid wordt gewaarborgd door audits van instellingen die erkend zijn door de Raad voor Accreditatie (RvA). ‘De auditors zijn specifiek opgeleid voor de NIS-methodiek en hun competenties worden jaarlijks gemonitord,’ aldus A.S. Watson in een reactie.
Ontbrekende data en vertrouwelijkheid
Een ander punt van zorg is de omgang met ontbrekende informatie. Milieu Centraal merkte op dat bij sommige producten waar velden zoals 'plasticvrije verpakking' niet waren ingevuld, de score toch onverwacht hoog bleef. A.S. Watson weerspreekt dat ontbrekende data tot een gunstiger oordeel leidt: ‘In de NIS wordt een niet-ingevulde indicator automatisch beoordeeld als een 'Nee' of een 'Zeer Hoge' negatieve waarde, wat de score juist drukt.’
Echter, een volledige controle door de consument of externe partijen blijft lastig. Het grootste deel van de score wordt bepaald door de Bill of Materials (de exacte ingrediëntenlijst en herkomst), en die blijft vanwege concurrentiegevoeligheid geheim.
De kritische blik: De ‘Bonus-paradox’
Hoewel Milieu Centraal de stap naar meer transparantie verwelkomt, plaatst de voorlichtingsorganisatie kritische kanttekeningen bij de rekenmethode. Een analyse van specifieke producten, zoals de Natures Repair Shampoo Bar, brengt een opmerkelijke discrepantie aan het licht. Waar het rekenkundig gemiddelde van de drie subscores uitkomt op 53%, prijkt er een eindscore van 63% op het product.
A.S. Watson erkent dit verschil en verklaart dat dit voortkomt uit een 'bonus-systeem'. Producten die beter scoren dan het gemiddelde binnen hun specifieke productcategorie, ontvangen een automatische uplift van 10 procentpunten. ‘Dit mechanisme beloont positieve uitschieters en motiveert producenten om hun duurzaamheid te verbeteren naar 'bovengemiddeld',’ stelt de retailer.
Milieu Centraal zet hier vraagtekens bij. Is een product dat slechts 'iets beter dan de rest' scoort, al een beloning waard? De vrees bestaat dat de methodiek leidt tot een overschatting van de werkelijke duurzame inspanningen, waardoor producten die niet expliciet met een lage milieu-impact zijn ontworpen, toch relatief 'groen' uit de bus komen.
Een oproep aan de sector
Ondanks de discussie over de rekenregels, snijdt A.S. Watson een belangrijk punt aan: de huidige wildgroei aan duurzaamheidsclaims werkt verlammend voor de consument. Van de Weerd roept de rest van de retailsector dan ook op om de NIS-methodiek te omarmen. ‘Consistente informatievoorziening is alleen mogelijk als de hele sector één taal spreekt.’
Milieu Centraal erkent dat een brede Europese standaard (zoals de PEFCR-rekenregels) nog niet voor alle productgroepen gereed is, wat ruimte laat voor private initiatieven zoals de NIS. Het initiatief van Kruidvat en Trekpleister is daarmee een interessante stap in een markt die schreeuwt om duiding, mits de consument beseft dat 'groen' in dit geval relatief is aan de rest van het schap, en niet noodzakelijkerwijs een absolute garantie voor een minimale voetafdruk.
Conclusie
De Nature Impact Score is mogelijk een krachtig marketingmiddel dat transparantie naar de massa zou kunnen brengen. Het dwingt producenten om kleur te bekennen over hun keten. Tegelijkertijd blijft het voor de kritische consument en organisaties als Milieu Centraal opletten: een bonus van 10% kan een wereld van verschil maken tussen een 'voldoende' en een 'duurzaamheidsprijs'. De komende jaren zal moeten blijken of de NIS daadwerkelijk de motor achter productverbetering wordt, of dat het vooral een instrument blijft om de 'besten van de slechtsten' te belichten.
In het kort: Voor en tegens van de Nature Impact Score
Voordelen
Eenvoud: Eén duidelijk logo en kleurcode voor de consument.
Onafhankelijk: Audits door RvA-geaccrediteerde instellingen.
Brede scope: Kijkt verder dan alleen verpakking (ook grondstoffen en transport).
Sector-initiatief: Poging tot een universele standaard in de drogisterijbranche.
Nadelen
Bonus-effect: Scores kunnen 10% hoger uitvallen door een relatieve vergelijking.
Geen minimumeisen: Het is een rating, geen keurmerk met harde ondergrens.
Transparantie-grens: De cruciale Bill of Materials is niet openbaar.
Relatieve schaal: Een product kan 'groen' scoren omdat de rest van de categorie erg slecht presteert.
Reacties:
Om een reactie achter te laten is een account vereist.
Inloggen Abonneer nu