Het kan nóg erger

Of ik niet iets met ICE kan, vragen ze op de redactie. Dat wordt dan geen grappig stukje, zeg ik op voorhand. Wat valt er meer over te zeggen dan dat ICE het werk van de duivel is. Maar vooruit, de opdrachtgever vraagt erom. Om beetje op stoom te komen, en omdat ik erg van geschiedenis hou, check ik Chat hoe het ook weer zat met de SA, ook wel Sturmabteiling. De SA zijn de ‘paramilitaire bruinhemden van de nazipartij (NSDAP) die chaos zaaiden, tegenstanders intimideerden en de nazi's hielpen aan de macht te komen, bekend om hun straatgeweld en rol in de vroege jaren van het Derde Rijk.’

Lange zin, maar u begrijpt waar Chat heen wil. Intellectuelen, joden, en iedereen links van het extreem rechtse midden waren doelwit. Was het nu toen en woonde ik in München, dan waren de ruiten bij ons al drie keer gesneuveld.
Geschiedenis herhaalt zich niet, zegt men. Geschiedenis rijmt hooguit. Kent u de stijlfiguur van het rijk rijm? Dan gebruik je hetzelfde woord nog een keer. Weerzinwekkend rijmt dan gewoon opnieuw op weerzinwekkend.
Ik begreep dat de overheid de rekruten voor ICE onder meer werft rond events waar mannen elkaar in een kooi tot moes slaan. Er zijn mensen die daar van houden.
Lekker! Mannelijk! De president houdt er van.
Compensatie, wat ik u brom.

Wat mij nog het meest verbaast in die hele discussie zijn de online steunbetuigingen voor deze stormtroepen. De beelden spreken voor zich. Zijn voor geen andere uitleg vatbaar. Zelfs de pogingen om het anders te framen doen droevig aan. Die Kristi Noem: een serveerster in een all you can eat langs een vergeten B-weg.
Maar op X juicht MAGA. Kogel in je gezicht? Had je maar niet moeten protesteren.
Alsof je de longarts en niet die drie pakjes per dag de schuld geeft van je tumor.
Eerder al viel het me op rond Gaza. Ik zag toch echt wat ik zag. Aanhoudend geweld tegen een weerloze bevolking. Bommen en granaten op tentenkampen. Tentenkampen!
Maar nee.
Die beelden van hongerende kinderen met die pannetjes in een eindeloze rij? Die waren fake. Eerder een bewijs van de onbetrouwbare moslim, dan het gevolg van Israëlische grensblokkades. Dat riep niet alleen de voormalig minister en erkend oplichter Ronald Plasterk (bekeerden zijn de fanatieksten) of de gewezen romancier Leon (nooit wat van gelezen en dat is maar goed ook) de Winter. Ik hoor het ook van mijn buurman op het Drentse moestuincomplex, die napraat wat hij bij VI hoort.
De stem des volks.
Hoe kan je in zo’n narratief blijven geloven als je dagelijks de verslagen hoort van de hulpverleners van het Rode Kruis, Artsen zonder grenzen, mensen die daar dagelijks de wanhoop zien.
Wat is je doel, Ronald Plasterk?

Ik begrijp het niet. En toch begrijp ik het ook wel. Wie kiest, ziet anders.
Het leven is immers een tribune.
Als de keeper van Ajax aan het eind van de wedstrijd eindeloos talmt om de zwaarbevochten overwinning veilig te stellen, noem ik dat liefdevol ‘professioneel tijdrekken’. Als de tegenpartij hetzelfde doet, vind ik dat zo ongelofelijk onsportief! Een tikkie tegen de enkel van een gevaarlijk opstomende middenvelder van de tegenpartij, duid ik als een noodzakelijke overtreding. Is die middenvelder er een van ons, dan is het een moordaanslag en spring ik woedend op van mijn klapstoel. En met mij heel vak 112. Scheidsrechter!!
Ik bedoel maar.

Maar ICE is toch van een andere orde, lijkt me. Vanuit welke gezichtshoek ook, hier zijn twee mensen in koelen bloede vermoord. Daarover is iedereen het wel eens! Toch? In ieder geval wél in het groenlinkse elitereservaat waar ik in mijn veel te grote koopwoning dit stukje tik.
Met de SA liep het overigens niet goed af, zoals bekend. In de beruchte Nacht van de Lange Messen werd de gehele top vermoord. 85 SA-prominenten werden van hun bed gelicht en geëxecuteerd.
Hoopgevend is dat niet. De executie werd met vlijt en ijver verricht door de SS, onder de bezielende leiding van Heinrich Himmler.
Het kan dus nog erger.
En ik vrees dat u en ik dat nog gaan meemaken.

Rocco Mooij was jarenlang journalist en hoofdredacteur van diverse vaktitels. Sinds een aantal jaar adviseert hij bedrijven en topbestuurders over hun communicatiebeleid en mediastrategie.