Een stemmer die een standbeeld verdient: sympathiek of overdreven?

Adverteerder: Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK)
Bureau: Roorda
Campagne: Elke stemmer verdient een standbeeld

MK: Meneer Bol, 18 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen weer. Ben je al een beetje in de stemming?

WAB: Eerlijk antwoord, mejuffrouw Krouwel? Nog niet echt. Heb wel al besloten op welke partij en welke persoon ik ga stemmen. Ik vier in principe elke verkiezing als feestje van de democratie. Maar het leeft nog niet heel erg. Dat zal de reden zijn dat het Ministerie van Binnenlandse Zaken een zetje wil geven met een campagne. Had jij de campagne al gezien?

MK: Nou, ik loop duidelijk op jou achter. Partij, persoon, weet ik allemaal nog niet. Weet wel wat ik belangrijk vind, want ik vind Den Haag, net als veel grote steden, er niet mooier, veiliger en leefbaarder op worden. Dus ik moet me er eens in gaan verdiepen. 

WAB: Ben jij wel een stemmer of laat je het ook wel eens schieten?

MK: Zeker een stemmer! Net als jij geloof ik heilig in de democratie en dus ga ik altijd naar de stembus. Dat is een privilege waar we heel trots op mogen en zuinig op moeten zijn. Maar, in alle eerlijkheid, ben ik nu wel een beetje stem-moe. Voor mijn gevoel sta ik om de haverklap in een stemhokje. Om daarna te zien dat politici er een potje van maken en alles waarvoor gekozen is, ineens wordt bijgesteld en leden uit partijen stappen etc. Tja, zie mensen dan met een campagne maar eens te bereiken en te raken. Lastige taak voor Roorda en het ministerie lijkt me. 

WAB: Zeker een taaie klus. Je hebt grofweg drie doelgroepen: zij die trouw gaan, zij die zeker niet willen gaan en de groep daar tussenin. Twijfelaars wellicht? Niet wetend wie ze moeten kiezen. Cynisch misschien? Zij die zich afvragen of stemmen nog wel zin heeft. Weinig met gemeentepolitiek hebben wellicht. De aandacht voor lokale politiek is tanende. Na die vele verkiezingen vinden sommigen het inmiddels gedoe. En anderen vinden het te veel moeite om zich er weer in te verdiepen of er tijd voor te maken. Bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen in 2022 was de opkomst een kleine 51 procent. Wat een stuk lager ligt dan bij de Tweede Kamer. De laatste verkiezing eind 2025 had een opkomst van ruim 78 procent. Er is dus wel werk aan de winkel voor deze campagne. Een potentiële groep van 25 procent die wel landelijk maar niet lokaal stemt.

MK: De uitdaging is duidelijk groot. Dus over naar de campagne die ons allemaal, rijen dik, bij het stembureau moet neerzetten op 18 maart. Van het ministerie krijg je je eigen standbeeld als je stemt. Ik moet eerlijk zeggen dat ik hem wat lastig vond. Waarom zou ik een standbeeld willen? Of sterker nog: krijgen?! Omdat ik ga stemmen verdien ik een standbeeld? Kom op zeg! Dat is precies de reden dat ik op zoek ben naar de juiste partij. Want dat is wat er vandaag de dag mis is in onze maatschappij: een stemmer krijgt een standbeeld, iemand die gewoon zijn burgerplicht vervult. Hou op met me hoor. Zullen we weer even normaal gaan doen? Of ben ik nu te kritisch, meneer Bol, en is dit stiekem een idee met een dikke knipoog?

WAB:  Nee hoor. Ik ga met je mee. Het concept is erg dun. Ik vind de executie met echte beelden van de mensen nog wel charmant. Maar dat verhult niet dat het wringt. Ga ik als twijfelende stemmer nu opeens het licht zien? Nee. Mensen die de democratie belangrijk vinden wellicht. Maar een spreekwoordelijk standbeeld is toch  geen reden om gebruik te maken van je stemrecht. Snap het idee wel, maar dit idee was bij mij in de kitchen review afgevallen. Alleen al vanwege het feit dat het eigenlijk principieel niet klopt. Waarom iets bewieroken dat je maximaal 15 minuten van je tijd kost en wat eigenlijk zo normaal zou moeten zijn?

MK: Precies dat. Maar het is helaas waarschijnlijk nodig, omdat het niet meer zo vanzelfsprekend is om te gaan stemmen. En vooral je ook echt te verdiepen in je stem en het belang van je stem.

WAB: Dat is de crux: je stem heeft een belang. Lukt dat met het standbeeld voor je stem als metafoor?

MK: Ik vind deze campagne vooral een leuk contentgebbetje. Misschien voor een specifieke doelgroep. Maar ik zou liever een urgent right between the eyes-concept willen zien. We hebben hier de laatste tijd ook een paar keer over goede doelen en gezondheid gepraat, daar zeiden we hetzelfde over: je moet me beetpakken en raken. Ik moet gelijk mijn telefoon of tablet pakken en aan de slag gaan met de stemwijzer. En dat stembiljet prominent op de keukentafel hebben liggen. Dus hoe creatief dit concept ook is, ik denk dat het te lief is. En dat het me eerder aan een museum dan aan stemmen doet denken. Of…

WAB: Wat? 

MK: Zijn we nu een stelletje boomers, zoals jouw Mini-Me Daan Jongen ons van de week nog liefkozend noemde.. (de schat). Dus gewoon niet de doelgroep?

WAB: Dat zou zo maar kunnen. Wij zijn die brave burgers die nog in de opvoeding  meekrijgen om gewoon te gaan stemmen. Geen gezeur. Maar ons hoef je dus niet te overtuigen. Trouwens, over Daan Jongen gesproken: Ga alsjeblieft kijken op zijn Tiktok: (@daanjongen. Hij reviewt daarin lokale partijen en hún verkiezingsfilmpjes. Een bizarre reeks cringe voorbeelden van grappig- en hipbedoelde social media bijdragen. Je komt werkelijk waar niet meer bij. Lokale verkiezingen roepen blijkbaar iets op bij deze politici om ook te willen opvallen. Alle schaamte en goede smaak voorbij. Vergeleken met deze voorbeelden mag de standbeeld-campagne van mij ineens een Cannes Lions winnen.

MK: Nou, met deze toch onverwachte bekroning door jou sluit ik dit praatje af. Het is lente en het is langer licht. Daar word ik altijd heel gelukkig en dus milder van. Lekker veel naar buiten en wie weet spotten we nog zo’n standbeeld ergens. Of wilde jij toch nog een stichtelijke afsluiter doen? We moeten natuurlijk aan het eind van dit praatje niet door onze vakgenoten worden weggezet als die zure Waldorf & Statler die als boomers zich verheugen om een campagne te fileren. We gingen qua positief en constructief de laatste weken net zo lekker in de peilingen tenslotte.

WAB: Roorda en het ministerie wilden denk ik een positieve campagne maken. Geen negativiteit met foei en stout als je niet gaat stemmen. Het omdenken is dus zeker te waarderen. Onze twijfels liggen bij de urgentie en het effect van deze route. Wat mij qua media opviel, is dat met het filmpje van de echte mensen en hun levensgrote standbeelden het concept sterker is. Bij de posters en uitingen is dat niet zo evident. Enfin, je vroeg om een stichtelijk einde. Bij deze: wat fijn dat er aandacht is voor stemmen bij de lokale politiek. Je kan twisten of dit mensen massaal gaat stimuleren, maar laten we het vooral hopen. Onze democratie mogen wij nooit voor lief nemen! 

MK: Prachtig! Wat mij betreft verdien jij met dit einde je eigen standbeeld hoor. Ondertussen heb ik er eentje van mezelf gemaakt op elkestemmer.nl. En eerlijk, toch wel weer grappig. Mijn ijdelheid wint dan toch.

Zij marketingbaas van NN Group, hij country director bij Azerion. Beiden met een groot hart voor marketing en reclame. Iedere week betwijfelt, bekritiseert of bewierookt het illustere duo Mariëlle Krouwel en Willem-Albert Bol een actuele campagne. Met vandaag de nieuwe campagne van het Ministerie van BZK.