De Olympische ringen behoren tot 's werelds meest herkenbare symbolen en merken. De wereldwijde bekendheid is ongeveer 95%. Die herkenbaarheid en de onderliggende waarden (sneller, hoger, sterker, samen) verdienen adequate bescherming.
De ringen vertegenwoordigen namelijk niet alleen een welomschreven en doorleefde filosofie, maar zijn ook een ‘verdienmodel’ voor de wereldwijde sport en de Olympische beweging. Dat klinkt niet zo romantisch of ideëel, maar is de harde realiteit. Zonder geld geen topsport, zonder geld geen breedtesport.
Commercieel gebruik van de ringen is dan ook exclusief voorbehouden aan officiële partners van het Internationale Olympisch Comité en – in Nederland - NOC*NSF (TeamNL). Wie daadwerkelijk investeert in sport, mag onder voorwaarden, ‘iets’ doen met de ringen. En tegen ‘overtredingen’ wordt dan ook streng en adequaat opgetreden. Logisch, dat doet ieder merk van wereldfaam. En het is natuurlijk wel zo eerlijk: alleen wie een échte partner is van de sport, mag de ringen gebruiken.
De afgelopen weken heb ik met plezier gekeken naar de prachtige advertenties, commercials en activaties van onze partners, zoals Staatsloterij, Rabobank, Odido, Volkswagen, Lidl en Mline. Daarin lieten zij hun verbondenheid met de sport, sporters en de Olympische (én Paralympische) beweging zien. Fan-engagement in optima forma. En deze bedrijven, investeerders in de sport én vrienden van de sport, deden dat keurig, volgens de regels, volgens afspraak – en tegelijkertijd slim en creatief.
Ook zag ik tal van ‘inhakers’ van andere ondernemingen te zien rond de Spelen. Commerciële uitingen met een knipoog, inhakend op de actualiteit. Soms ook écht grappig en in ieder geval meestal (net) binnen de lijntjes kleurend. Het hoort erbij.
Ik heb er meer moeite mee als organisaties zich afficheren met de sport en de Spelen op het moment dat de medailles uitgereikt worden. Bijvoorbeeld met felicitatie-advertenties en verwijzingen naar TeamNL – terwijl ze verder weinig tot niets doen voor de sport of sporters. Niet zo chic.
Dennis Hogenboom van de KNVB verwoordde mijn gevoel dan ook uitstekend: ‘Echte betrokkenheid bij sport stopt niet bij het podium. Die begint juist jaren eerder, bij talentontwikkeling, verenigingen en structurele investeringen.’ Een statement waar ik het enorm mee eens ben.
Ik roep corporate Nederland dan ook op om samen met ons (en onze partners) structureel te investeren in top- en breedtesport. Omdat het goed is voor Nederland. Omdat het goed is voor de BV Nederland. De grondlegger van onze westerse markteconomie, Adam Smith, noemde dat in 1776 al ‘welbegrepen eigenbelang’; van belang voor een welvarende, harmonieuze samenleving.
Het zou goed zijn als we ons daar allemaal geloofwaardig en structureel voor inzetten en niet eenmalig meeliftend op de succesgolf.
Marc van den Tweel, is algemeen directeur-bestuurder NOC*NSF
Reacties:
Om een reactie achter te laten is een account vereist.
Inloggen Abonneer nu